Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych -  osiągniesz zbawienie.
Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia. (Rz 10,8-13)

Duchowe Zamyślenie: III niedziela zwykła (24.01.2021), Rok B

Dziś (po raz drugi) Niedziela Słowa Bożego, ustanowiona przez papieża Franciszka Listem Apostolskim "Aperuit illis" (Otworzył ich umysły) w 2019 r. Warto spojrzeć na nią jak na iskrę, która wychodzi i powinna wzbudzić zapał i umiłowanie Pisma Świętego, bez którego nie ma zrozumienia Chrystusa. Niedziela Słowa Bożego ma zwrócić naszą uwagę na to, by Biblia nie była słowem z przeszłości, lecz słowem żywym i aktualnym, gdzie sam Bóg przemawia do swojego ludu i sam Chrystus głosi swoją Ewangelię. Na stronie Dzieła Biblijnego im. św. Jana Pawła II w Polsce (www.biblista.pl) zostały umieszczone specjalne materiały. Warto zastanowić się nad tym "Jak świętować Niedzielę Słowa Bożego?".

Zachęcam do odwiedzenia przestrzeni biblijnej na mojej stronie: [Kromka Słowa]; [Pismo Święte]. Może też warto zastanowić się nad tym "Co by się działo, gdybyśmy używali Biblii tak, jak używamy telefonu komórkowego?".  Polecam również tekst  Kadr. Ryłko o nowych ruchach kościelnych i Słowie Bożym.

Bóg mówi, ale w swoim Słowie chce się z nami spotykać. Chce, abyśmy Go poznali, pokochali, obdarzyli zaufaniem. Ten żyje przyjaźnią Jezusa, kto Go odważnie głosi, żyje Jego Słowem. Poznanie łaskawości i dobroci Boga dokonuje się na drogach miłości, gdzie człowiek w pokorze podejmuje wolę Bożą. Piękną drogę wzrastania w nadziei ukazuje dzisiejszy psalm (Ps25). Warto dzisiejszego dnia w całości wziąć go na warsztat, przemedytować, uczynić swoją modlitwą. To Bóg, dobry i prawy, wskazuje drogę grzesznikom, pomaga pokornym czynić dobrze i uczy pokornych dróg swoich.

 

Do przemyślenia: Jaką rolę w moim życiu spełnia Biblia?

 (Ps 25,4-5.6-7bc.8-9)
REFREN: Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie,
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń,
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie,
na swoją miłość, która trwa od wieków.
Pamiętaj o mnie w swoim miłosierdziu
ze względu na dobroć Twą, Panie.

Dobry jest Pan i prawy,
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze,
uczy pokornych dróg swoich.

 

 

 

"Biblia należy przede wszystkim do ludu zebranego, aby jej słuchał i odnalazł się w jej Słowie. Często pojawiają się tendencje, które starają się monopolizować święte teksty, przypisując je do pewnych kręgów i wybranych grup. Tak nie może być. Biblia jest Księgą Ludu Pana, który w słuchaniu Jego głosu przechodzi od rozproszenia i podziału do jedności. Słowo Boga jednoczy wiernych i sprawia, że stają się jednym ludem".

Papież Franciszek - Aperuit illis

 

 

 

 

 

Homilia z Mszy św. o 9.30:

Homilia z Mszy św. o 19.00:

Dzisiejsze czytania: Jon 3,1-5.10; Ps 25,4-5.6-7bc.8-9; 1Kor 7,29-31; Mk 1,15; Mk 1,14-20

 

 

 

Wehikuł czasu:

Duchowe Zamyślenie: III Niedziela zwykła (21.01.2018), Rok B

Duchowe zamyślenie: III niedziela zwykła (25.01.2015) Rok "B"

 

 

Inspirujące rozważanie (niedziela):

Niedzielne rozważania z "Gościa Niedzielnego"

Lectio divina i homilia na stronie biblista.pl

Stacja7.pl - Jutro niedziela

ks. Wojciech Węgrzyniak - medytacja

Szkoła Słowa Bożego - Rozważania niedzielne Rok B

Szkoła Formacji Duchowej - lectio divina, echo Słowa, skrutacja

 

 

 

Ubogacające komentarze

 

i homilie:

 

 

Homilia Abp. Stanisława Gądeckiego na Niedzielę Słowa Bożego 2021

ks. Krzysztof Porosło: 3 Niedziela Zwykła - Na Boże Słowo odpowiedz natychmiast

 

 

 

Anioł Pański z papieżem Franciszkiem

24 stycznia 2021 r.

 

Fragment Ewangelii dzisiejszej niedzieli (por. Mk 1, 14-20) ukazuje nam, że tak powiem, „przekazanie pałeczki” przez Jana Chrzciciela Jezusowi. Jan był Jego prekursorem, przygotował teren i drogę: teraz Jezus może rozpocząć swoją misję i głosić zbawienie, które jest już obecne. To On był zbawieniem. Jego przepowiadanie streszcza się w następujących słowach: „Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!” (w. 15). Po prostu. Jezus nie używał półsłówek. Jest to przesłanie, które zaprasza nas do refleksji nad dwoma zasadniczymi tematami: czasem i nawróceniem.

W tym tekście św. Marka ewangelisty czas należy rozumieć jako okres trwania historii zbawienia dokonanego przez Boga. Dlatego czas „wypełniony” to ten, w którym to zbawcze działanie osiąga swój punkt kulminacyjny, swoją pełną realizację: jest to historyczny moment, w którym Bóg posłał swojego Syna na świat, a Jego królestwo stało się bardziej niż kiedykolwiek „bliskie”. Czas zbawienia się wypełnił, ponieważ przyszedł Jezus. Jednakże zbawienie nie jest automatyczne. Zbawienie jest darem miłości i jako takie i jest ofiarowane ludzkiej wolności. Zawsze, kiedy mówimy o miłości, mówimy o wolności: miłość bez wolności nie jest miłością; może to być interes, może to być strach, wiele rzeczy, ale miłość jest zawsze wolna, a będąc wolną, wymaga wolnej odpowiedzi: wymaga naszego nawrócenia. Chodzi zatem o zmianę mentalności – nawrócenie to zmiana mentalności – i przemianę życia: nie iść już za wzorcami świata, ale za wzorem Boga, którym jest Jezus, naśladować Jezusa, jak czynił to Jezus i jak naucza nas Jezus. Jest to zdecydowana zmiana wizji i postawy. Grzech, zwłaszcza grzech światowości, który jest jak powietrze, które przenika wszystko, wprowadził bowiem na świat mentalność, która dąży do samorealizacji wbrew innym, a także przeciwko Bogu. To ciekawe… Jaka jest twoja tożsamość? A często słyszymy, że wyrażacie swoją tożsamość w kategoriach „przeciw”. Trudno wyrażać swoją tożsamość w duchu tego świata, który jest skierowany przeciwko sobie, przeciwko innym i przeciwko Bogu. I w tym celu nie waha się – mentalność grzechu, mentalność świata – użyć podstępu i przemocy. Podstęp i przemoc. Zobaczmy, co się dzieje z oszustwem i przemocą: chciwość, pragnienie władzy a nie służby, wojny, wyzysk ludzi… To jest mentalność oszustwa, która z pewnością ma swoje źródło w ojcu oszustwa, wielkim kłamcy, diable. On jest ojcem kłamstwa, tak określa go Jezus.

Temu wszystkiemu przeciwstawia się przesłanie Jezusa, który zachęca nas, byśmy uznali siebie za potrzebujących Boga i Jego łaski; do wyważonej postawy wobec dóbr ziemskich; do bycia gościnnymi i pokornymi wobec wszystkich; do poznania i realizowania siebie w spotkaniu i służbie innym. Dla każdego z nas czas, w którym możemy przyjąć odkupienie, jest krótki: jest to czas trwania naszego życia na tym świecie. Jest krótki. Być może wydaje się, że jest długi… Pamiętam, że poszedłem udzielić sakramentu namaszczenia chorych bardzo dobremu, bardzo dobremu staruszkowi i on w tym momencie, przed przyjęciem Eucharystii i sakramentu namaszczenia chorych, powiedział do mnie takie zdanie: „Moje życie odpłynęło”, jakby chciał powiedzieć: byłem przekonany, że życie trwa wiecznie, ale… „moje życie odpłynęło”. W ten sposób my, starsi, czujemy, że życie nam uciekło. Już go nie ma. A życie jest darem nieskończonej miłości Boga, ale jest to również czas weryfikacji naszej miłości do Niego. Dlatego każdy moment, każda chwila naszego istnienia jest cennym czasem, aby miłować Boga i bliźniego, i w ten sposób wejść do życia wiecznego.

Dzieje naszego życia mają dwa rytmy: jeden jest wymierny, składający się z godzin, dni i lat; drugi składa się z okresów naszego rozwoju: narodzin, dzieciństwa, dorastania, dojrzałości, starości i śmierci. Każdy okres, każda faza ma swoją własną wartość i może być uprzywilejowanym momentem spotkania z Panem. Wiara pomaga nam odkryć duchowe znaczenie tych okresów: każdy z nich zawiera w sobie szczególne wezwanie Pana, na które możemy odpowiedzieć pozytywnie lub negatywnie. W Ewangelii widzimy, jak zareagowali Szymon, Andrzej, Jakub i Jan: byli dojrzałymi mężczyznami, mieli swoją pracę rybaka, życie rodzinne… A jednak, kiedy Jezus przechodził obok i powołał ich, „natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim” (Mk 1, 18).

Drodzy bracia i siostry, bądźmy uważni i nie pozwólmy Jezusowi przejść obok nie przyjmując Go. Św. Augustyn powiedział: „Boję się, że Jezus przejdzie”. Czego się boisz?, że Go nie rozpoznam, że Go nie dostrzegę, że Go nie ugoszczę.

Niech Maryja Dziewica pomoże nam przeżywać każdy dzień, każdą chwilę jako czas zbawienia, w którym Pan przechodzi obok nas i powołuje nas do pójścia za Nim, każdy w zależności od swej sytuacji życiowej. I pomoże nam nawrócić się z mentalności świata, tych złudzeń świata, które są fajerwerkami, na mentalność miłości i służby.

za: ekai.pl

 

 

 

Homilia papieża Franciszka

24 stycznia 2021 r.

Homilia, którą podczas Mszy św. sprawowanej w bazylice watykańskiej z okazji Niedzieli Słowa Bożego odczytał abp Rino Fisichella. Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji zastąpił Franciszka, który z powodu nawrotu rwy kulszowej nie mógł sprawować publicznie Eucharystii.

 

W dzisiejszą Niedzielę Słowa słyszymy Jezusa głoszącego królestwo Boże. Zobaczmy, co mówi i do kogo to mówi.

Co mówi. Jezus zaczyna przepowiadanie następującymi słowami: „Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże” (Mk 1,15). Bóg jest blisko, oto pierwsze przesłanie. Jego królestwo zstąpiło na ziemię. Bóg nie jest, jak często myślimy, tam w niebie, daleko, oddzielony od ludzkiej kondycji, ale jest z nami. Czas oddalenia skończył się, gdy w Jezusie Bóg stał się człowiekiem. Od tej pory Bóg jest bardzo blisko, nigdy nie oddzieli się od naszego człowieczeństwa i nigdy się nim nie znuży. Ta bliskość jest początkiem Ewangelii, jest tym, co - podkreśla tekst - Jezus „mówił” (w. 15): nie powiedział tego raz i koniec, mówił a to znaczy, iż powtarzał to nieustannie. Prawda „Bóg jest blisko” była motywem przewodnim Jego przepowiadania, istotą Jego przesłania. Jeśli jest to początkiem i powracającym refrenem przepowiadania Jezusa, to nie może nie być stałym elementem życia i przepowiadania chrześcijańskiego. Przed wszystkim trzeba uwierzyć i głosić, że Bóg zbliżył się do nas, że zostaliśmy obdarzeni łaską, „dostąpiliśmy miłosierdzia”. Przed wszelkim naszym słowem o Bogu jest Jego Słowo dla nas, które stale nam mówi: „Nie lękaj się, jestem z tobą. Jestem blisko ciebie i pozostanę blisko ciebie”.

Słowo Boże pozwala nam namacalnie dotknąć tej bliskości, ponieważ - jak mówi Księga Powtórzonego Prawa - nie jest od nas dalekie, ale bliskie naszemu sercu (por. 30, 14). Jest środkiem zaradczym na lęk przed samotnością w obliczu życia. Istotnie Pan, poprzez swoje Słowo pociesza, [con-sola] to znaczy przebywa z tym, kto jest sam. Mówiąc do nas, przypomina nam, że jesteśmy w Jego sercu, cenni w Jego oczach, trzymani w dłoniach Jego rąk. Słowo Boże napełnia nas tym pokojem, ale nie zostawia w pokoju. Jest to Słowo pocieszenia, ale i nawrócenia. „Nawracajcie się”, mówi bowiem Jezus zaraz po tym jak ogłosił bliskość Boga. Ponieważ wraz z Jego bliskością kończy się czas, w którym oddalamy się od Boga i od innych, czas, w którym każdy myśli o sobie i idzie naprzód na własny rachunek. To nie jest chrześcijańskie, ponieważ ci, którzy doświadczają bliskości Boga, nie mogą stwarzać dystansu bliźniemu, nie mogą odsunąć go w obojętności. W tym sensie ten, kto słucha Słowa Bożego, otrzymuje zbawienny zwrot egzystencjalny: odkrywa, że życie nie jest czasem wystrzegania się innych i chronienia siebie, ale okazją do wyjścia na spotkanie innych w imię Boga bliskiego. Tak więc Słowo, zasiane na glebie naszego serca, prowadzi nas do zasiewania nadziei poprzez bliskość. Właśnie tak, jak Bóg czyni z nami.

Zobaczmy teraz, do kogo mówi Jezus. Zwraca się przede wszystkim do rybaków z Galilei. Byli to ludzie prości, żyjący z owoców swoich rąk, ciężko pracując dzień i noc. Nie byli znawcami Pisma Świętego i z pewnością nie wyróżniali się wiedzą i kulturą. Mieszkali w regionie zróżnicowanym, z odmiennymi ludami, grupami etnicznymi i religiami: było to miejsce najbardziej oddalone od religijnej czystości Jerozolimy, najbardziej oddalone od serca kraju. Ale Jezus zaczyna stamtąd, nie od centrum, ale od peryferii, i czyni to, aby powiedzieć także i nam, że nikt nie jest na poboczu serca Boga. Wszyscy mogą otrzymać Jego Słowo i spotkać się z Nim osobiście. Jest w tym względzie piękny szczegół w Ewangelii, kiedy zwrócono uwagę, że głoszenie Jezusa następuje „po” głoszeniu Jana (Mk 1, 14). Jest to decydujące „po”, które wyznacza różnicę: Jan przyjmował ludzi na pustyni, gdzie udawali się tylko ci, którzy mogli opuścić miejsca, w których zamieszkiwali. Jezus natomiast mówi o Bogu w samym sercu społeczeństwa, do wszystkich, tam gdzie są. I nie mówi o ustalonych porach, czy okresach: mówi „przechodząc obok Jeziora Galilejskiego” do rybaków, „jak zarzucali sieć w jezioro” (w. 16). Zwraca się do ludzi w najzwyklejszych miejscach i chwilach. Oto uniwersalna moc Słowa Bożego, która dociera do wszystkich i do każdej dziedziny życia.

Ale Słowo ma też szczególną moc, to znaczy, że dotyka każdego człowieka w sposób bezpośredni i osobisty. Uczniowie nigdy nie zapomną słów, które usłyszeli tego dnia nad brzegiem jeziora, w pobliżu łodzi, swoich rodzin i kolegów, słów, które na zawsze naznaczą ich życie. Jezus mówi do nich: „Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi” (w. 17). Nie wabi ich wzniosłymi i nieosiągalnymi przemówieniami, ale przemawia do ich życia: do rybaków mówi, że będą rybakami ludzi. Gdyby im powiedział: „Pójdźcie za Mną, uczynię was apostołami: zostaniecie posłani na cały świat i będziecie głosić Ewangelię w mocy Ducha Świętego, zostaniecie zabici, ale staniecie się świętymi”, możemy sobie wyobrazić, że Piotr i Andrzej odpowiedzieliby Jemu: „Dziękujemy, ale wolimy nasze sieci i nasze łodzie”. Natomiast Jezus powołuje ich wychodząc od ich własnego życia: „Jesteście rybakami, a staniecie się rybakami ludzi”. Poruszeni tym zdaniem, odkryją krok po kroku, że życie z połowu ryb było drobiazgiem, ale że wypłynięcie na głębię Słowa Jezusa jest tajemnicą radości. To Pan czyni z nami: szuka nas tam, gdzie jesteśmy, kocha nas takimi, jakimi jesteśmy i cierpliwie towarzyszy naszym krokom. Podobnie jak ci rybacy, również On czeka na nas na brzegu życia. Swoim Słowem chce nas skłonić do zmiany kursu, abyśmy przestali wegetować i za Nim wypłynęli na głębię.

Dlatego, drodzy bracia i siostry, nie rezygnujmy ze Słowa Bożego. Jest to list miłosny napisany dla nas przez Tego, który zna nas jak nikt inny: czytając je, słyszymy na nowo Jego głos, widzimy Jego twarz, otrzymujemy Jego Ducha. Słowo przybliża nas do Boga: nie trzymajmy go z dala. Nośmy je zawsze przy sobie, w kieszeniach, w telefonach; zapewnijmy jemu godne miejsce w naszych domach. Umieśćmy Ewangelię w takim miejscu, abyśmy pamiętali o jej codziennym otwieraniu, może na początku i na końcu dnia, aby wśród wielu słów, które docierają do naszych uszu, niektóre wersety Słowa Bożego dotarły do naszych serc. Aby to uczynić, prośmy Pana o siłę, by wyłączyć telewizor i otworzyć Biblię; zamknąć komórkę i otworzyć Ewangelię. W tym roku liturgicznym czytamy Ewangelię św. Marka, najprostszą i najkrótszą. Dlaczego nie czytać jej także samemu, mały fragment każdego dnia? To sprawi, że poczujemy, iż Pan jest blisko nas i napełni nas odwagą na drodze życia.

za: papiez.wiara.pl

 

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież


Anti-spam: complete the taskJoomla CAPTCHA

Tak dla ŻYCIA

#zaŻyciem #prolife #StopAborcji

Św. Tomasz Z Villanova OESA, Abp

Rok 2021 został ogłoszony w Polsce Rokiem Prymasa Stefana Wyszyńskiego. W tym roku przypada 120. rocznica urodzin i 40. rocznica śmierci Prymasa Tysiąclecia.

Pray for peace!

 

Kromka Słowa!

 Zintegrowana baza tekstów papieskich:

* [Jan Paweł II: Przemówienia i orędzia]

Pontifex_pl


Śledź na bieżąco nauczanie papieskie na wiara.pl.
U mnie dział: papieska inspiracja.

Papieski twitter

Świętość nie oznacza robienia nadzwyczajnych rzeczy, ale jest robieniem tych zwyczajnych z miłością i wiarą. Holiness doesn’t mean doing extraordinary things, but doing ordinary things with love and faith. (5.12.2013)


Pan mój i Bóg mój

Biblia


Rok Rodziny Amoris Laetitia
2021-2022

Rok Św. Jakuba

Rok św. Józefa

 
Parafia św. Mikołaja w Grójcu


- materiały dodatkowe

Odwiedza nas 52 gości oraz 0 użytkowników.

Odsłon artykułów:
8057092
     

Zabrania się kopiowania i rozpowszechniania materiałów znajdujących się na tmoch.net (szczególnie autorskich grafik i fotografii) bez zgody właściciela witryny. Niniejsza witryna jest w ciągłym rozwoju; strony są dodawane, modyfikowane i... czasami niektóre usuwane. Czasem pozwalam sobie modyfikować, poprawiać bądź uaktualniać już istniejące notki. Taki już jestem :)  Aby wesprzeć dzieło ewangelizacyjne "tmoch.net", zobacz zakładkę "wsparcie" [->]. 

     
   
    Copyright © 2021 Jezus jest Panem! Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved. Strona istnieje od: 10.04.2001 r.