Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych -  osiągniesz zbawienie.
Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia. (Rz 10,8-13)

ks. Wojciech Danielski - Droga Krzyżowa "Nieść swój krzyż każdego dnia"


 


ks. Wojciech Danielski

 

ks. Wojciech Danielski

 

 

Droga Krzyżowa

 

"Nieść swój krzyż każdego dnia"

 

 



 

    Wstęp:

        W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen

        Kładę znak krzyża Twojego, Panie, na moje czoło, na serce, na ramiona. Biorę Twój krzyż na siebie. Przyjmuję. Ogarnia mnie Twój krzyż, obejmuję, bo objął całe moje życie: od pierwszego znaku krzyża na czole przy Chrzcie, we wszystkich sakramentach, we wszystkich modlitwach - aż znakiem krzyża pożegna mnie Kościół na drogę do Ciebie. Krzyż Twój mam na czole, bo jestem Twoją własnością. Krzyż Twój mam coraz głębiej w sercu, bo Ciebie chcę coraz lepiej miłować. Daj, bym krzyż Twój brał zawsze na ramiona i niósł go za Tobą drogą mojego życia, w Twoje ślady, daj rozpoznać "krzyż swój na każdy dzień".



    I. Milczał

        Milczysz? Nic nie odpowiadasz na to, o co Cię oskarżają? Panie, naucz mnie ze spokojem przyjmować niesprawiedliwe sądy ludzi, niesłuszne wyroki, nakładane lub narzucane zadania. Daj mi je pojąć jako wolę Ojca. Ty, który stałeś się za nas posłuszny aż do śmierci.
        Będę Cię prosił za tych, którzy głośno protestują lub odmawiają pracy nie umiejąc akceptować tego, co gotują nam ludzie, a co może być wyrazem woli Ojca.



    II. Sam chciał

        "Zamiast radości podjął krzyż"
        Panie, naucz mnie każdego dnia brać swój krzyż. Daj mi podejmować zadania, nawet najtrudniejsze, z zaufaniem tylko do Ciebie, że Ty mnie w nich potrzebujesz, więc podołam. Przecież chcę we wszystkim być Twoim uczniem.
        Będę się modlił za tych, którzy w swoich codziennych zadaniach nie odczytali sensu dla zbawienia wszystkich ludzi.



    III. Wyniszczył samego siebie

        "Oswojony z cierpieniem... mieliśmy Go za nic" (Iz 53,3).
        Panie, naucz mnie: nie ustawać na Twej drodze, nie oddać się pierwszemu niepowodzeniu nawet wtedy, gdy wypali się pierwszy entuzjazm; powiedziałeś o ziarnie, które wschodzi nazbyt prędko i prędko usycha tam, gdzie jest płytko, niewiele ziemi i brak wilgoci: "gdy usłyszą, z radością przyjmują słowo, lecz nie dają mu się zakorzenić: wierzą do czasu a w chwili pokusy odstępują" (Łk 8,13); "nie ma w sobie korzenia, jest niestały; gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje" (Mt 13,21).
        Będę się modlił za niewytrwałych i łatwo zrażających się, rzucających wszystko po pierwszym niepowodzeniu.



    IV. Kto jest Matką moją?

        "Ten, kto pełni wolę Ojca mego... ten Mi jest bratem i siostrą, i matką" (Mt 12,50).
        Panie, naucz mnie w moim osamotnieniu, wśród trudności szukać takich, co jak ja chcą pełnić całkowicie wolę Ojca: żeby tylko ci byli mi bliscy, niezawodni, którzy prawdziwie szukają woli Ojca, i żeby oni dzięki temu byli dla mnie oparciem. Oni będą szukać Twej woli wraz ze mną.
        Będę Cię prosił za tych, którzy dają się we znaki otoczeniu i obwiniają je o to, co się z nimi dzieje.



    V Pozwolił, aby Szymon dźwigał krzyż Jego

        "W każdym razie dobrze uczyniliście, biorąc udział w moim ucisku..." (Flp 4,14).
        Panie, naucz mnie, abym w cierpieniu i trudzie podejmowanym dla Ciebie umiał się dzielić odpowiedzialnością, zadaniem, dopuścił także do jego wyników i zasług tego, kto okaże się sprawą zainteresowany lub mnie utrudzonemu życzliwy: abym się nie zacinał, że wszystko muszę zrobić czy pokonać sam.
        Będę Cię musiał prosić za tych, którzy, gdy im ciężko, uciekają od ludzi i odmawiają przyjęcia proponowanej pomocy.



    VI. Twarz cierpiącego

        "Tak nieludzko został oszpecony Jego wygląd... nie można było na Niego patrzeć, nie miał wyglądu, by się nam podobał" (Iz 52,14; 53,2).
        Panie, naucz mnie, abym właściwie odczytał każde życzliwe spojrzenie, a sam nie dawał poznać innym, gdy mi ciężko; przeciwnie, bym doświadczany tym bardziej, milcząco, swym spojrzeniem podnosił na duchu innych nawet nieznanych, noszących na twarzy wypisane cierpienie.
        Będę Cię prosił za tych, którzy obnoszą swą zgorzkniałość lub nawet cyniczną pozę jako pamiątkę po krzyżach, które uznali za zbyt dotkliwe.



    VII. Połowa drogi

        "Kto wstecz się ogląda, nie nadaje się do Królestwa Bożego" (Łk 9,62).
        Panie, naucz mnie gdy będę przytłoczony niepowodzeniami pracy dotychczasowej, mnóstwem zadań na mnie czekających; ciążących zaległości, niedotrzymanych terminów, sprawionych zawodów nie ustawać w drodze za Tobą. Nie daj mi obezwładniać się wspomnieniami. Daj mi patrzeć wstecz tylko po to, by podziwiać Twoją moc. I z wdzięcznego wspominania przeszłości daj uczyć się ufności na ciąg dalszy drogi.
        "Wierny jest Bóg i nie dozwoli was kusić ponad to, co potraficie znieść, lecz zsyłając pokusę, równocześnie wskaże sposób jej pokonania" (1 Kor 10,13).
        Będę Cię musiał prosić za tych, którzy źle znoszą pracę długofalową i porzucają to, co częściowo wykonali, marnując swój trud.



    VIII. Budzić współczucie

        "Nie płaczcie nade Mną - płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi"
        Panie, naucz mnie... To dalszy ciąg tajemnicy Chusty Weroniki: nie koncentrować uwagi pocieszających na sobie, nie zajmować się sobą, nie dać się "otaczać troską" ale odsyłać do pomocy prawdziwie potrzebującym. Przychodzących do mnie lub otaczających mnie, obdarowujących odsyłać do właściwych im zadań, od których może uciekli od pretekstem "czynienia dobrze". Będę w sobie rozwijał wrażliwość w głębszym pojmowaniu każdego cierpienia: czy swoim zaniedbaniem obowiązków go nie powiększam?
        Będę Cię prosił za tych, którzy tęsknią za pociechą albo łatwo wykorzystują czyjąś skłonność do współczucia.



    IX. Wyszli na wzgórze Golgota

        "Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich... Pogrążony w udręce jeszcze usilniej się modlił, a Jego pot był jak gęste krople krwi" (Łk 22,42.44).
        Panie, naucz mnie, że zawsze może przyjść kryzys. Że najpiękniejsze zadania mogą równocześnie pociągać i napełniać lękiem, ale że to doświadczenie wypróbowuje czystość intencji i że w Twojej służbie takie próby są czymś niezbędnym.
        "Synu, jeśli masz zamiar służyć Panu, przygotuj swą duszę na doświadczenie. Zachowaj spokój serca i bądź cierpliwy, a nie trać równowagi w czasie utrapienia. Przylgnij do Niego, a nie odstępuj, abyś był wywyższony w twoim dniu ostatnim. Przyjmij wszystko, co przyjdzie na ciebie, a w zmiennych losach utrapień bądź wytrzymały. Bo w ogniu doświadcza się złoto, a ludzi miłych Bogu w piecu utrapienia. Bądź Mu wierny, a On zajmie się tobą, prostuj swe drogi i Jemu zaufaj" (Syr 2,1-6).
        Będę Cię prosił za tych, którzy wycofują się, gdy żądasz od nich w ich przekonaniu zbyt wiele, niedostępnych dla nich szczytów...



    X. Zdarli z Niego szaty

        "Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł wesprzeć" (Mt 8,20).
        Panie, naucz mnie, że ubóstwo za Twoim przykładem daje mi wolność serca; że rozdając siebie i to, co moje, jestem tym bardziej Twoim: swobodny, gotów służyć Tobie we wszystkim.
        "Nauczyłem się wystarczać sobie w warunkach, w jakich jestem. Umiem cierpieć biedę, umiem i obfitować. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia" (Flp 4,11-13).
        Będę się modlił za tych, którzy zbyt wiele liczą na sprzyjające warunki zewnętrzne ich pracy, nie umieją znosić zmiany, przystosować się i odnaleźć się zawsze i wszędzie.



    XI. Przybity do krzyża

        "A gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu <<Wszyscy Cię szukają ...>> i obchodził po całej Galilei, nauczając ... Zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego <<Chcę, bądź oczyszczony>>" (Mt 1,35-41)
        Panie, naucz mnie, że wtedy, kiedy jestem ograniczony w mym działaniu i poruszaniu się, na przykład zatrzymany przez chorobę lub przez jedno jedyne i nieznośne zadanie - wtedy jestem tym bardziej podobny do Ciebie, który wiele chodziłeś nauczając i uzdrawiając, ale dopiero wyciągnąwszy ręce swoje na krzyżu, pokonałeś śmierć i objawiłeś moc zmartwychwstania /Modl. Euchar. II/.
        Piotrze, "gdy byłeś młodszy... chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi dokąd nie chcesz" (J 21,18).
        Będę Cię musiał prosić za tych, którzy nie widzą sensu swej pozornej bezczynności i cierpienia, nie rozumieją, co ono daje, gdy tyle jeszcze trzeba zrobić dla zbawienia ludzi.



    XII. Ciało moje, za was wydane, Krew moja, za was przelana

        "Gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie" (J 12,32).
        Panie, naucz mnie, że każda ofiara mojego pojednania z Tobą może przybliżyć zbawienie całego świata i umocnić Twój Kościół w wierze i miłości. Naucz mnie współpracy z Tobą, z każdą Mszą Świętą, coraz bliższej, coraz pełniejszej, aż do chwili, gdy przez śmierć będę musiał w Twoje ślady przejść do nowego życia, przeżyć w pełni moją Paschę. Aby wtedy cale moje życie i śmierć zostało przyjęte przez Ojca za zbawienie moich braci.
        "Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć" (Flp 1,20). "Teraz raduję się w cierpieniach za was i ze swej strony w moim ciele dopełniam braki udręk Chrystusa dla dobra Jego Ciała, którym jak Kościół" (Kol 1,24).
        Będę Cię prosił za tych, którzy jeszcze nie znaleźli związku Mszy Świętej ze swym codziennym zapracowanym życiem lub chorobą.



    XIII. Oto Syn Twój. Oto Matka twoja.

       "Twoimi byli i Ty mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje ... Słowa bowiem, które mi powierzyłeś, przekazałem im, a oni je przyjęli… Ja za nimi proszę… aby tak jak My stanowili jedno… (J 17, 6-11).
       Panie, naucz mnie… Gdy Twoje martwe Ciało wróciło w ramiona Matki, która Ci je dała, proszę Cię, żeby moi bliscy i przyjaciele na nic po mnie nie mogli liczyć, gdy zejdę z tego świata, jak tylko, bym przekazał im to wszystko, co sam miłuję: powierzył braci, których chciałeś przeze mnie prowadzić do Siebie. Niech prowadzą dalej.
       ,,Dopełnijcie mojej radości przez to, że będziecie mieli te same dążenia, tę samą miłość i wspólnego ducha, pragnąc tylko jednego, a niczego nie pragnąc dla niewłaściwego współzawodnictwa ani dla próżnej chwały…Niech każdy ma na oku nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich" (Flp 2,2-4).
        Będę cię prosił za tych, którzy nie umieją wprowadzać nowych ludzi w kontynuację swych zadań i po ich odejściu praca apostolska upada.

 


    XIV. Ciało w grobie.

        "Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótno i złożył w swoim nowym grobie, który kazał wykuć w skale" (Mt 27,59-60).
        Panie, naucz mnie: tak korzystać ze wszystkich sił moich, taką osiągać sprawność umysłową, fizyczną i psychiczną w Twojej służbie, abym zasłużył na udział w Twej chwale także w moim ciele. Daj, by moje ciało poniżone, zostało przemienione na podobieństwo Twego Ciała jaśniejącego, jak je ukazałeś w Przemienieniu. Daj, bym jako Twój uczeń, złożył moje życie w ofierze, jak ziarno zasiane w oczekiwaniu na plon obfity (J 12,24).
        Będę Cię prosić za tych, którzy poświęcić chcą się Tobie, ale jeszcze żyją "według ciała", aby się poświęcili całkowicie.



    Przed tabernakulum

        "Nie poddajemy się zwątpieniu, chociaż bowiem niszczeje nasz człowiek zewnętrzny, to jednak ten, który jest, który jest wewnątrz, odnawia się z dnia na dzień" (2 Kor 4,16).

        Panie, daj nam tak pojąć tajemnicę Twojego Krzyża, byśmy towarzysząc Tobie w drodze krzyża, mogli dojść z Tobą z palmami zwycięstwa w dłoniach do zmartwychwstania i życia, i tam śpiewać Tobie chwałę, który "odkupiłeś nas krwią swoją i uczyniłeś nas Królestwem Boga", który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, Bóg po wszystkie wieki wieków. Amen.

 



Ks. Wojciech Danielski
(Służba Boża w Archidiecezji Warszawskiej, str 85-90, Warszawa 1975)
tytuł "Nieść swój krzyż każdego dnia" za posiadanym egzemplarzem.

 

 

 

 

 

 

 

 

Tekst tej drogi krzyżowej znalazłem w posiadanym przeze mnie egzemplarzu "Służby Bożej ..." i zwyczajnie go w 2008 roku przepisałem (jak to u mnie, pewnie niedokładnie) do internetu, ale też kilkukrotnie wykorzystałem podczas rozważań w kościele. 

W 2016 roku Wydawnictwo Światło-Życie wydało "Drogi Krzyżowe alumna i kapłana" zawierające rozważania przygotowane przez ks. Wojciecha Danielskiego. Wspomniana droga krzyżowa jest w tej pozycji na str. 121-131. W książce jest też przypis co do niej: "Droga krzyżowa opublikowana wcześniej w: Droga krzyżowa, Red. J.J. Kopeć CP. Poznań 1975, s. 384-394. Toż. w: Duchem całym ... Oprac. G. Wilczyńska. Lublin 1995 s. 119-134. Pierwotna wersja została zapisana 10 grudnia 1972 roku i opatrzona podtytułem "Droga Krzyżowa tych, którzy chcą się nauczyć nieść co dzień swój krzyż".

Czemu ten tekst jest zarówno w zbiorze pod Red. J.J. Kopcia z Poznania 1975 i Warszawy 1975? Odpowiedź jest prosta. "Służbę Bożą ..." przygotowała Archidiecezjalna Komisja Liturgiczna, w której składzie był ks. Wojciech, więc ją dołączył (ps. jest tam też droga krzyżowa dla dzieci autorstwa ks. Józefa Zawitkowskiego - późniejszego biskupa).  A że jest to książka wydana na powielaczu, w szacie graficznej, która po kilku latach się zdezaktualizowała, raczej mało trwała (mój egzemplarz się sypie),  i zapomniana w zakamarkach warszawskich zakrystii, wyparta przez opolską "Agendę Liturgiczną", stąd ta wersja tekstu się nie przebiła i do obiegu weszła ta z Poznania a później z "Duchem całym ...". Poniżej zdjęcia z mojego egzemplarza.

xtm.

 

 

 

         


 

Rozważnie dostępne również na: https://www.oaza.pl/niesc-swoj-krzyz-kazdego-dnia/

 

 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież


Anti-spam: complete the taskJoomla CAPTCHA

Tak dla ŻYCIA

#zaŻyciem #prolife #StopAborcji

Św. Tomasz Z Villanova OESA, Abp

Rok 2021 został ogłoszony w Polsce Rokiem Prymasa Stefana Wyszyńskiego. W tym roku przypada 120. rocznica urodzin i 40. rocznica śmierci Prymasa Tysiąclecia.

Pray for peace!

 

Kromka Słowa!

 Zintegrowana baza tekstów papieskich:

* [Jan Paweł II: Przemówienia i orędzia]

Pontifex_pl


Śledź na bieżąco nauczanie papieskie na wiara.pl.
U mnie dział: papieska inspiracja.

Papieski twitter

Świętość nie oznacza robienia nadzwyczajnych rzeczy, ale jest robieniem tych zwyczajnych z miłością i wiarą. Holiness doesn’t mean doing extraordinary things, but doing ordinary things with love and faith. (5.12.2013)


Pan mój i Bóg mój

Biblia


Rok Rodziny Amoris Laetitia
2021-2022

Rok Św. Jakuba

Rok św. Józefa

 
Parafia św. Mikołaja w Grójcu


- materiały dodatkowe

Odwiedza nas 61 gości oraz 0 użytkowników.

Odsłon artykułów:
8092316
     

Zabrania się kopiowania i rozpowszechniania materiałów znajdujących się na tmoch.net (szczególnie autorskich grafik i fotografii) bez zgody właściciela witryny. Niniejsza witryna jest w ciągłym rozwoju; strony są dodawane, modyfikowane i... czasami niektóre usuwane. Czasem pozwalam sobie modyfikować, poprawiać bądź uaktualniać już istniejące notki. Taki już jestem :)  Aby wesprzeć dzieło ewangelizacyjne "tmoch.net", zobacz zakładkę "wsparcie" [->]. 

     
   
    Copyright © 2021 Jezus jest Panem! Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved. Strona istnieje od: 10.04.2001 r.