Zasady Ruchu Domowy Kościół

Rozdział 1 - Postanowienia ogólne
Rozdział 2 - Cele, zadania, program i metody działania Domowego Kościoła
Rozdział 3 - Członkostwo w Domowym Kościele
Rozdział 4 - Struktura Domowego Kościoła

ROZDZIAŁ I
Postanowienia ogólne

1. Niniejszy dokument ustala zasady działania ruchu wspólnot rodzinnych "Domowy Kościół", określanego dalej w tekście jako DK.

2. DK jest małżeńsko-rodzinnym ruchem świeckich w Kościele, działającym w ramach Ruchu Światło-Życie, będącym jednym z nurtów posoborowej odnowy Kościoła w Polsce. Łączy on w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre Dame.

3. DK powstał z inicjatywy założyciela Ruchu Światło-Życie ks. Franciszka Blachnickiego. W rozwoju DK współpracowała ściśle z Założycielem siostra Jadwiga Skudro RSCJ.

4. Znakiem DK, tak jak Ruchu Światło-Życie, są dwa greckie słowa „FOS” (światło) i „DZOE” (życie), wpisane w znak krzyża. Znak a zarazem nazwa Ruchu wyraża jego istotę i cel: światło wprowadzone w życie każdego chrześcijanina.

5. DK działa w ramach struktur Kościoła katolickiego i jest otwarty na współpracę z innymi ruchami posoborowej odnowy w Kościele.

ROZDZIAŁ II
Cele, zadania, program i metody działania Domowego Kościoła.

6. DK zwraca szczególną uwagę na duchowość małżeńską, czyli dążenie do bycia bliżej Boga w jedności ze współmałżonkiem. Jest ruchem, który chce pomóc małżeństwom trwającym w sakramentalnym związku w budowaniu między nimi prawdziwej jedności małżeńskiej, która stwarza najlepsze warunki do dobrego wychowania dzieci w duchu chrześcijańskim.

7. DK dąży do odnowy małżeństwa i rodziny poprzez wdrażanie do:
- życia Słowem Bożym, aby ono stawało się słowem życia,
- życia modlitwą, jako osobistego spotkania z Chrystusem, swoim Zbawicielem,
- stałego życia sakramentalnego, zwłaszcza eucharystycznego,
- dawania świadectwa o swoim spotkaniu z Chrystusem wobec innych ludzi, postawy służby we wspólnocie Kościoła, według otrzymanych darów.

8. Zadaniami DK, wynikającymi z przynależności do Ruchu Światło-Życie są:
- kształtowanie swoich członków w duchu formuły jedności "Światło-Życie",
- doprowadzenie ich do przyjęcia Chrystusa jako osobistego Pana i Zbawiciela (idea Nowego Człowieka),
- pełne i odpowiedzialne uczestnictwo w życiu Kościoła lokalnego (idea Nowej Wspólnoty),
- budowanie i propagowanie kultury opartej na zasadach chrześcijańskich (idea Nowej Kultury),
- służba na rzecz moralnej odnowy Narodu (Krucjata Wyzwolenia Człowieka, troska o obronę każdego poczętego życia itd.).

9. Program formacyjny DK kształtowany jest w oparciu o materiały formacyjne ruchów: Ruchu Światło-Życie i Equipes Notre Dame, dokumenty Soboru Watykańskiego II oraz aktualne nauczanie Kościoła.

10. Budowaniu jedności (communio) w małżeństwie i rodzinie służą następujące elementy formacyjne - zobowiązania, przyjęte z ruchu Equipes Notre Damc:
- codzienna modlitwa osobista (namiot spotkania),
- regularne spotkanie ze słowem Bożym,
- codzienna modlitwa małżeńska,
- codzienna modlitwa rodzinna,
- comiesięczny dialog małżeński,
- reguła tycia (systematyczna praca nad sobą),
- uczestnictwo, przynajmniej raz w roku, w rekolekcjach formacyjnych.
Dzięki wprowadzeniu w życie tych elementów następuje indywidualne zbliżenie się do Boga i realizuje się pełnię duchowości małżeńskiej.
Nic są one celem samym w sobie, ale środkiem do celu. Ich realizowanie odbywa się w małżeństwie poprzez codzienny wspólny wysiłek małżonków, podejmujących i realizujących poszczególne zobowiązania, oraz poprzez wzajemną pomoc małżeństw w kręgu w dążeniu do Chrystusa (idea małej grupy jako środowiska koniecznego do wzrostu wiary).

11. Krąg tworzy 4 - 7 małżeństw pragnących wzajemnie się wspomagać w dążeniu do budowania w swoich rodzinach domowego Kościoła. Małżeństwa gromadzą się w imię Chrystusa - dla Niego i z miłości do Niego, aby Go wspólnie odnajdywać i trwać przy Nim w swoim życiu codziennym. Krąg powinien być urzeczywistnieniem ideału życia wspólnoty chrześcijańskiej oraz stałym źródłem jego odnowy w poszczególnych małżeństwach.
Za krąg odpowiada jedno z należących do niego małżeństw, zwane parą animatorską. Jest ona odpowiedzialna za pracę formacyjną kręgu, za jego wzrost duchowy, za przebieg spotkań formacyjno-modlitewnych. Dla prawidłowej pracy kręgu niezbędna jest doktrynalna i duchowa pomoc księdza moderatora.

12. Spotkanie miesięczne kręgu rodzin składa się z następujących części stałych:
- dzielenie się życiem (wydarzenia, radości, troski itp.) podczas symbolicznego posiłku,
- modlitwa: dzielenie się Ewangelią lub inne formy spotkania ze słowem Bożym; tajemnica różańca,
- formacja: * dzielenie się w atmosferze modlitwy realizacją zobowiązań, to znaczy osiągnięciami i trudnościami w rozwoju życia duchowego; * omówienie nowego tematu.
Spotkanie odbywa się raz w miesiącu w mieszkaniach poszczególnych małżeństw i nie powinno trwać dłużej niż trzy godziny. Jego punktem centralnym jest dzielenie się realizacją zobowiązań, które decydują o rozwoju duchowym poszczególnych małżeństw, jak i całego kręgu. Część tę na każdym spotkaniu prowadzi para animatorska. Całe spotkanie może być przeplatane śpiewem pieśni (piosenek) o treści dobranej do tematu spotkania lub okresu liturgicznego.

13. Wskazane jest, aby w początkowych spotkaniach nowego kręgu uczestniczyła para małżeńska, która żyje charyzmatem ruchu. Para ta, zwana parą pilotującą, przez pewien czas zastępuje parę animatorską, wprowadzając krąg w zagadnienia dotyczące duchowości małżeńskiej, metod pracy kręgu i ruchu.

14. Kręgi rodzin pracują w cyklach rocznych. Spotkania miesięczne kręgów odbywają się od września do czerwca włącznie. W okresie wakacyjno-urlopowym odbywają się rekolekcje 15-dniowe.
Podstawowa praca formacyjna przebiega według podręczników "Domowy Kościół. I rok pracy" i "Domowy Kościół. II rok pracy", z których pierwszy wprowadza stopniowo poszczególne zobowiązania, drugi podaje dalszą formację pogłębiającą duchowość małżeńską. Okres ten trwa od dwóch do czterech lat, w zależności od rozwoju duchowego małżeństw kręgu. Po tym okresie realizowana jest formacja systematyczna poprzez: * ciągłe pogłębianie formacji podstawowej; * dobór nowych tematów (3. część spotkania kręgu) według materiałów proponowanych przez Centralę DK lub według własnego zapotrzebowania.
15. Praca w kręgach jest pogłębiana poprzez rekolekcje w ciągu roku i w czasie wakacji. Rekolekcje 15-dniowe (tzw. oaza) I, II i III stopnia przeznaczone są dla małżonków wraz z dziećmi.
Program oazy I stopnia ma charakter ewangelizacyjno-katechumenalny; omawiane są również tematy związane z duchowością małżeńską. Oaza II stopnia rozwija biblijne podstawy inicjacji liturgicznej; omawiane jest również przeżywanie okresów liturgicznych w rodzinie. Oaza III stopnia ma na celu ukazanie i przeżycie rzeczywistości Kościoła jako wspólnoty.
W ciągu roku odbywają się rekolekcje 2- i 4-dniowe, zwane ORA DK oraz rekolekcje ewangelizacyjne. ORA DK I stopnia ma na celu pogłębienie i odnowienie formacji duchowej. ORA DK II stopnia ukazuje wielkość i odpowiedzialność zadań animatorskich. Przygotowuje ona małżeństwa do odpowiedzialnego podjęcia posługi pary animatorskiej.
Członkowie DK po przeżyciu rekolekcji podstawowych ruchu (oaza rekolekcyjna I i II stopnia oraz ORA DK I i II stopnia) powinni korzystać z innych form rekolekcji tematycznych organizowanych przez ruch lub z innych rekolekcji.
16. Rodziny DK dla budowania jedności Ruchu uczestniczą w dniach wspólnoty Ruchu Światło-Życie.

ROZDZIAŁ III
Członkostwo w Domowym Kościele

17. Członkami DK są pary małżeńskie połączone sakramentem małżeństwa, które wspólnie (mąż i żona) angażują się w proponowaną przez ruch formację. W przypadku śmierci jednego ze współmałżonków będących członkami kręgu, drugi ma prawo pozostać w kręgu.

18. Małżeństwa włączają się do kręgów DK, aby sobie wzajemnie pomagać. "Równi usługują równym" (Humanae vitac 26). Przychodzą do kręgu z własnej woli, a więc przyjmują i akceptują w całości "Zasady".
Małżeństwo, które świadomie odrzuca te założenia, albo nie chce wypełniać zobowiązań - nic może należeć do kręgu.

ROZDZIAŁ IV
Struktura Domowego Kościoła

19. Łączność z Kościołem hierarchicznym gwarantowana jest przez:
w Polsce: - delegata Episkopatu Polski ds. Ruchu Światło-Życie
- ks. moderatora krajowego Ruchu Światło-Życie
- ks. moderatora krajowego DK
w diecezji: - ks. biskupa diecezjalnego
- ks. moderatora diecezjalnego DK
w parafii: - ks. proboszcza.

20. Dla zachowania charyzmatu i jedności ruchu potrzebne jest szersze współdziałanie w oparciu o jego struktury, dostosowane do podziału administracyjnego Kościoła katolickiego.

21. Za ruch DK w Polsce odpowiedzialna jest para krajowa, która wraz z ks. moderatorem krajowym DK, parami centralnymi i przedstawicielami diakonii stałej Ruchu Światło-Życie tworzą krąg centralny DK, do którego należą również pary pełniące określone funkcje zlecone przez parę krajową.
Kręgi DK kilku sąsiednich diecezji tworzą filię, za którą jest odpowiedzialna para centralna.
Za ruch DK w diecezji odpowiada para diecezjalna, której doradcą duchowym jest ks. moderator diecezjalny DK. Para diecezjalna wraz 2 parami odpowiedzialnymi za poszczególne diakonie DK w diecezji tworzą krąg diecezjalny.
Rejon obejmuje 9 - 25 kręgów tej samej lub sąsiadujących parafii, za pracę których jest odpowiedzialna para rejonowa. Para rejonowa tworzy krąg rejonowy z wybranych przez siebie par łącznikowych. Każda para łącznikowa sprawuje opiekę nad 3 - 5 kręgami podstawowymi. Para rejonowa prosi zwykle o opiekę duchową w kręgu rejonowym jednego z księży moderatorów jakiegoś kręgu.

22. Pary: rejonowa, diecezjalna, centralna i krajowa pozostają w swoich kręgach, ale nie pełnią w nich funkcji animatorskich: Obowiązki poszczególnych par odpowiedzialnych w ruchu podane są w aneksie,

23. Pary animatorskie w zawiązujących się kręgach są mianowane przez parę pilotującą na jeden rok. W następnych latach para animatorska jest wybierana spośród par kręgu na spotkaniu podsumowującym roczną pracę kręgu w głosowaniu tajnym, przeprowadzonym przez ks. moderatora lub przez parę rejonową.
Kadencja pary animatorskiej trwa jeden rok, możliwe jest jej dwukrotne przedłużenie poprzez tajne głosowanie.
Ustępująca para rejonowa proponuje 2 - 3 kandydatury swoich następców, motywując ich wybór. Para diecezjalna w porozumieniu z ks. moderatorem diecezjalnym lub rejonowym i ustępującą parą rejonową dokonują wyboru i powołują nową parę rejonową. Kadencja pary rejonowej trwa 3 lata i może być przedłużona do 6 lat.
Ustępująca para diecezjalna przedstawia parze centralnej 2 - 3 kandydatury swoich następców z umotywowaniem. Para centralna w porozumieniu z ks. moderatorem diecezjalnym i ustępującą parą diecezjalną dokonują wyboru i powołują nową parę diecezjalną. Kadencja pary diecezjalnej trwa trzy lata i może być przedłużona do 6 lat.
Ustępująca para centralna przedstawia parze krajowej 2 - 3 kandydatury swoich następców i motywuje je. Para krajowa wspólnie z ks. moderatorem krajowym DK oraz ustępującą parą centralną dokonują wyboru i powołują nową parę centralną. Kadencja pary centralnej trwa 3 lata i może być przedłużona do 6 lat.
Ustępująca para krajowa przedstawia na spotkaniu kręgu centralnego 2 - 3 kandydatury swoich następców. Kandydatury mogą być również zgłaszane przez pary centralne oraz przez pary diecezjalne za pośrednictwem par centralnych. Wyboru dokonuje krąg centralny przy udziale księży moderatorów krajowych: DK i Ruchu Światło-Życie. Kadencja pary krajowej trwa 3 lata i może być przedłużona do 9 lat.

24. DK jest ruchem laikatu, dlatego też sprawy organizacyjne i odpowiedzialność za pracę duchową w kręgach podejmują ludzie świeccy. Parom odpowiedzialnym niezbędna jest jednak zawsze pomoc księży moderatorów, którzy pełnią bardzo ważną rolę doradców duchowych. Księża moderatorzy ruchu DK gwarantują jego łączność z Kościołem hierarchicznym oraz wierność nauce Kościoła.

25. Ważną rolę w życiu DK odgrywają Dni Wspólnoty Diakonii Diecezjalnych (DWDD), organizowane w poszczególnych filiach. DWDD stanowi okazję do spotkania pary centralnej z parami diecezjalnymi, w celu wymiany wiadomości i doświadczeń, oraz do budowania jedności w ramach Ruchu Światło-Życie.

26. Raz w roku odbywa się spotkanie odpowiedzialnych DK podsumowujące roczną pracę ruchu i programujące pracę na kolejny rok. Oprócz par kręgu centralnego biorą w nim udział pary diecezjalne, księża moderatorzy diecezjalni i inne zaproszone pary.

27. Pary odpowiedzialne DK biorą również udział w Kongregacjach Odpowiedzialnych (KO) organizowanych przez Ruch Światło-Życie.