Trzeba
powstrzymać się od wyrokowania, oskarżania, wydawania
sądów, ocen i krytyk,
pamiętając, że wyrok, który
zapadł na Chrystusa, był niesprawiedliwy.
I ja mogę się
pomylić wobec tych, którzy mnie otaczają.
Nie
chodzi o to, aby ofiarować innych, lecz siebie;
i nie to,
aby innym prawić o wyrzeczeniach, ale przede wszystkim -
sobie samemu.
Bóg
tak w świecie działa, że im czasy są bardziej pyszne,
butne, zarozumiałe i pewne siebie,
tym pokorniejsze sługi
światu posyła.
Powiedziano
"res sacra miser" - człowiek nieszczęśliwy, to
rzecz święta,
a ja wam mówię: "res sacra homo"
- człowiek to rzecz święta.
Każdy
- kogo wyśmiano a nie odpowiadał
- kogo ubiczowano, a nie
reagował
- kto był oplwany, a nie odpłacił złem za złe
- zwyciężył.
Skończmy z krytyką bliźnich! Oceniajmy w prawdzie samych siebie.
Czuwajmy,
aby nie skamieniały nam serca,
aby miłość rodziła
błogosławione owoce czynów w codziennym życiu!
Chrystus
wprowadził rzesze ludzkie do nieba przez krzyż
- i nasze
cierpienie może niekiedy otworzyć niebo wielu ludziom.
Wszystko
ma swój sens w krzyżu.
Dlatego nie ma Kościoła bez
krzyża: nie ma ofiary,
uświęcenia i służby - bez
krzyża.
Nie ma trwania i zwycięstwa - bez krzyża.
Każdy,
kto zwycięża, zwycięża w krzyżu.
Spójrzcie na Chrystusa na krzyżu.
Pomimo
rozgwaru, którym otoczono Kalwarię, umie rozmawiać z
Ojcem.
W tak trudnej chwili rozmawiać z Bogiem
- to jest
dopiero osiągnięcie.
Aby zrozumieć mękę świata, trzeba
samemu doświadczyć męki i cierpienia.
Wtedy zdolni
jesteśmy zrozumieć innych, gdy sami idziemy drogą
krzyżową.
Życzliwe spojrzenie i uśmiech więcej nieraz znaczą niż udany dialog.
Norma mojej miłości do braci leży w tej, której oczekuję od nich dla siebie.
Chrześcijaństwo jest religią radości.
Jest to radość głęboka,
płynąca z Chrystusa,
której nikt nam nie odbierze.
