Największym niebezpieczeństwem grożącym księżom, seminarzystom i rodzinom jest brak i zaniedbanie modlitwy. Dlatego bardzo ważnym jest uczyć się modlitwy w rodzinie, w Seminarium, w zgromadzeniu zakonnym. Należy być razem i modlić się razem. Jeżeli będziecie razem ze sobą, będziecie się kochać tak jak Jezus kocha każdego z nas. Bardzo ważna jest miłość do Jezusa Eucharystycznego. On pomoże aby być całkowicie dla Niego.

Wydaje mi się, że największą krzywdą wyrządzaną ubogim jest myślenie, że oni chcą pozostać w takim stanie. Jeśli widzimy ich na ulicy, na stacji, zdajemy sobie sprawę, że tak nie powinno być, ale nie wiemy dlaczego oni tak postępują. Dlatego bardzo ważne jest, abyśmy się za nich modlili i kochali ich jak Jezus ich kocha. Należy wyciągnąć ręce do nich, aby im służyć i otwierać serca, aby ich kochać.

Wierzcie mi, że o wiele więcej otrzymacie od nich, aniżeli wy im dacie. Mam nadzieję, że niedługo otworzymy dla tych ludzi dom. Niech każdy nam życzy abyśmy mogły otworzyć dom.

Nie jest najważniejszym co robimy i jak robimy, ale najważniejszy jest stopień miłości, ilość miłości jaką wkładamy w to co robimy. To co wy robicie, tego ja nie mogę robić. To co ja robię, tego wy nie możecie robić. Wspólnie realizujemy Wolę Bożą. Jeżeli ktoś jest w świecie i realizuje Wolę Bożą, może być równie święty. Dlatego ważne jest, abyśmy pokornym sercem uczyli się od Boga miłości. Wspólnie realizujemy Wolę Bożą. Jeżeli ktoś jest w świecie i realizuje Wolę Bożą, może być równie święty. Jean Vanier i jego towarzysze wykonują piękną pracę z miłości do Boga.

Ubodzy uczą nas, że Bóg jest, a ludzie świata chcą udowodnić, że Bóg był. Ubodzy przez swoje zaufanie, przez miłość dają nam znacznie więcej.

Jak przemówić do ludzi, którzy wskutek cierpienia odwrócili się od Boga? Jak im pokazać, że Bóg ich kocha?

Ludzie wierzący, którzy cierpią, dzielą mękę Chrystusa. Są ludzie, którzy wiele cierpią, ale nie wierzą. Trudno to wytłumaczyć. Przybliżyć im Boga może tylko wasza modlitwa, wasza dobroć, wasz uśmiech, cieple dotknięcie ręki. Chodzi o to aby okazywać Boga w czynie.