Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych -  osiągniesz zbawienie.
Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia. (Rz 10,8-13)

Zamyślenie nad Słowem

Elizeusz.pl <><

 

"W sieci Słowa" 

- czyli okazjonalne zamyślenie nad Słowem Pana.


... podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju.
(Mt 13,47)

 

"Nowość Objawienia biblijnego polega na tym, że Bóg daje się poznać w dialogu, który pragnie prowadzić z nami. Patrząc na Kościół jako „dom Słowa”, trzeba przede wszystkim skupić uwagę na świętej liturgii. Jest to bowiem uprzywilejowane środowisko, w którym Bóg przemawia do nas w teraźniejszości naszego życia; przemawia dziś do swego ludu, który słucha i odpowiada. Każda czynność liturgiczna jest ze swej natury przesycona Pismem świętym. Dlatego należy pojąć i wykorzystać zasadniczą wartość, jaką czynność liturgiczna ma dla zrozumienia słowa Bożego. Jeśli jest prawdą, że liturgia jest uprzywilejowanym miejscem dla głoszenia, słuchania i celebrowania słowa Bożego, jest również prawdą, że to spotkanie powinno być przygotowane w sercach wiernych, a przede wszystkim pogłębione i przyswojone. Życie chrześcijańskie cechuje bowiem w sposób zasadniczy spotkanie z Jezusem Chrystusem, który nas wzywa, byśmy za Nim poszli". (Verbum Domini 6, 52, 72)

Dlatego tutaj dzielę się swoimi medytacjami (zamyśleniem) nad Słowem Bożym, umieszczam nagrywane homilie. Nie jestem biblistą. Nie gwiazdorzę, ale odkrywam, że pierwszym adresatem tego słowa, jestem ja sam. Taka zwyczajność w spotkaniu z nadzwyczajnością.

 

 

Zapraszam również do sięgnięcia po materiały pomagające odkrywać bogactwo Słowa Bożego. Więcej na stronie: "Pismo Święte".

 

 

Duchowe Zamyślenie: I niedziela Adwentu (03.12.2017), Rok B

Wyciągnij rękę nad mężem Twej prawicy,
nad synem człowieczym,
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie,
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.

Wcale nie tak rzadko naszym doświadczeniem jest to, że zwyczajnie nam nie idzie. Żyjemy z dnia na dzień, biegając od obowiązku do obowiązku. Łatwo jest wtedy zagubić sens czy cel naszych działań. Łatwo żyć minimalizmami. Dlatego dziś słowo na początek Adwentu przypomina mam, że Bóg jest dobry i wierny. Jesteśmy zaproszeni do czujności i gotowości na spotkanie z Nim - zarówno w wieczności jak i w codzienności, kiedy przychodzi do nas w sakramencie, słowie, bliźnim. On nigdy nie postąpi wbrew naszej wolności. Dlatego Adwent to ten wyjątkowy czas, aby na nowo pozwolić Bogu być obecnym w naszej codzienności. Przyjmijmy przychodzącego Pana.

Duchowe Zamyślenie: Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata (26.11.2017)

Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć,
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach
przez wzgląd na swoją chwałę.

Jezus Król Wszechświata, Jezus Król Miłosierdzia. Dzisiejsza uroczystość pokazuje nam rozmiar i potęgę Królestwa Jezusa - a jest to królestwo miłości miłosiernej. Jezus jest tym Pierwszym, który pokazuje nam jak kochać. To on daje jeść, daje pić, odwiedza chorych i w więzieniu, i wszystkim przynosi błogosławiony dar miłosierdzia i pokoju. I nas do tego zaprasza. Mamy nieść miłość nie z przymusu, ona ma wypływać z naszego stylu życia. kochać na co dzień. Nie na pokaz. Abyś w chwili sądu byli pozytywnie zaskoczeni. Jeśli wybieram Pana wkraczam na drogę prowadzącą do zwycięstwa. Oby Jezus zawsze w nas królował.

Duchowe Zamyślenie: XXXIII niedziela zwykła (19.11.2017)

Tak będzie błogosławiony człowiek, który się boi Pana.
Niech cię z Syjonu Pan błogosławi
i abyś oglądał pomyślność Jeruzalem
przez wszystkie dni twego życia.

Jak bardzo hojny jest Bóg! Jesteśmy obdarowywani nieustannie największym darem - nie srebrem i złotem, ale Jego miłością, czego dowodem jest drogocenna krew Jezusa. To jest bezcenny talent, którego nie wolno nam zakopać. Wiara, która jest relacją z Bogiem. Musi przynosić zysk. Jedną z pięknych i ważnych dróg jest droga miłosierdzia (dobroczynności). Światowy Dzień Ubogich zaprasza nas do postawienia sobie pytania o fundament i zasadniczy wymiar miłości, jakom jest miłość do bliźniego - serce hojne, serce wrażliwe, serce czułe. Niech Duch Święty poruszy nas, abyśmy byli tu wytrwali i hojni. Dając czas, serce, wsparcie ... Dając siebie.

Duchowe Zamyślenie: XXXII niedziela zwykła (12.11.2017)

Panie, moje serce się nie pyszni
i nie patrzą wyniośle moje oczy.
Nie dbam o rzeczy wielkie
ani o to, co przerasta moje siły.

W czym wyrażała się głupota - czytaj nieroztropność - panien? W tym, że nie były gotowe na spotkanie (bo wiedziały, że lampy będą potrzebne, a mimo to, nie miały oliwy) a przede wszystkim, że nie zdążyły wrócić na czas, że rozminęły się z Panem Młodym. My myślimy, że mamy tyyyyyyllleeeeee czasu i ze wszystkim zdążymy. Że jeszcze kiedyś nadrobimy stracony czas. Bo teraz to tyle jest rzeczy ważnych, że na np. modlitwę nie ma czasu, na czynienie miłosierdzia nie ma czasu. Mówi się, że czas to pieniądz. Warto jednak zacytować kard. Wyszyńskiego i powiedzieć, że czas to miłość. Śpieszmy się kochać ludzi. Śpieszmy się kochać, bo czas szybko ucieka. Bo tym jest prawdziwa mądrość - umiejętność kochania.

Duchowe Zamyślenie: XXXI niedziela zwykła (05.11.2017)

Panie, moje serce się nie pyszni
i nie patrzą wyniośle moje oczy.
Nie dbam o rzeczy wielkie
ani o to, co przerasta moje siły.

Dziś dużo o kapłanach. I można ulec pokusie, że dzisiejsze słowo nie dotyczy zwykłego wierzącego. Pomyśleć sobie "ale IM Pismo Święte dogadało". Jednak kiedy uświadomimy sobie, że po pierwsze przez chrzest święty mamy udział w misji kapłańskiej, oraz po drugie, że w pierwszej kolejności nie powinniśmy od razu pytać się czy mamy rację, ale czy kochamy, to dzisiejszy psalm staje się naszą modlitwą. Moje serce się nie pyszni. Tylko Bóg jest naszą siłą. Bo łatwo przychodzi nam myśleć wyłącznie po ludzku, patrzeć po pozorach. Wielkość chrześcijanina to jego podobieństwo do Pana, to on jest Mistrzem, to On pokazuje nam Ojca. Wielkość wyraża się w gotowości służby, czyli w miłości wprowadzonej w czyn. Niech Bóg nas w tym wspiera. Powodem przekleństwa jest to, że tego co mówi Bóg, nie bierzemy sobie do serca. Jeśli natomiast Jezus jest naszym mistrzem, to i do Judasza powiemy "przyjacielu". Nie możemy wynosić się nad innych. Naszym jedynym wzorem niech będzie Jezus.

Duchowe Zamyślenie: XXX niedziela zwykła (29.10.2017)

Doprawdy, dzień jeden w przybytkach Twoich *
     lepszy jest niż innych tysiące:
     wolę stać w progu mojego Boga *
     niż mieszkać w namiotach grzeszników.

Dziś liturgia daje nam możliwość świętowania rocznicy poświęcenia własnego kościoła (zob. też: Rocznica poświęcenia kościoła = zapomniana i nierozumiana rocznica; brewiarz.pl: Uroczystość rocznicy poświęcenia kościoła własnego). Uświadamiamy sobie fundament całego naszego życia wiary, a jest nim Jezus. Jesteśmy wspólnotą budowaną na Jezusie Chrystusie, wspólnotą będącą jego Mistycznym Ciałem, powołaną do Niebieskiego Jeruzalem. Sposobem tego duchowego wzrostu jest droga realizacji przykazania miłości. Nic mniej, nic więcej. Bóg zaprasza nas do tego, aby kochać. Abyśmy byli Jego piękną świątynią, miejscem urzeczywistniania się Jego chwały. Oddajmy Panu całych siebie! Na nim budujmy. O Nim świadczmy!

Duchowe Zamyślenie: XXIX niedziela zwykła (22.10.2017)

Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu,
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.
Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku.
Zadrżyj ziemio cała przed Jego obliczem.

Łatwiej jest oddać cezarowi, co należy do cezara (zapłacić podatek, wypełnić prawo, nie podpaść pod karę ...), niż Bogu, co należy do Boga. Bo Bogu mamy oddać całych siebie, nasze serce, chwałę Jemu należną, pierwsze miejsce w naszym życiu, a nie jakieś ochłapy. Przed Bogiem nie da się udawać. Nasza codzienność często udowadnia jak blisko nam do obłudy faryzeuszów. Wystawiamy Pana na próbę oczekując czy wymagają od Niego chcianych darów, bez pytania czy taka jest Jego wola, czy s ą nam potrzebne. Po naszej stronie poprzestajemy na minimalnym minimum, stawiając Mu granice działania. Ale to co otrzymujemy od Boga zawsze jest łaską i zawsze wskazuje na Jego miłosierdzie i wszechmoc. Dlatego zawierzmy Mu siebie, nasz każdy dzień, aby Jego chwała była naszą siłą.

Duchowe Zamyślenie: XXVIII niedziela zwykła (15.10.2017)

Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę,
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.
Kij Twój i laska pasterska
są moją pociechą.

"Wszystko mogę w tym, który mnie umacnia". Niestety nasza codzienność często nam uzmysławia to, jak niewiele mogę, bo chcę to robić bez Niego. Zapominamy, że Bóg się o wszystko zatroszczy, wszystko przygotuje, ale od nas zależy czy z tego skorzystamy. Łatwo jest Bogiem wzgardzić, kiedy nie jest On dla nas najważniejszy. Kiedy nasza praca, posiadanie, pozycja jest powodem odwrócenia się od Niego. Łatwo jest Bogiem wzgardzić i znieważyć Jego sługi, kiedy serce wypełnione jest nienawiścią, pychą, wyniosłością, brakiem miłości. Dzisiejsze Słowo to zaproszenie do wdzięczności. Odkrycia jak bardzo jesteśmy obdarowywani. Nie jesteśmy tego godni. Ale Bóg i tak ofiarowuje nam weselną szatę miłosierdzia w miejsce całunu pogrzebowego czy żałobnej zasłony. Przyjmijmy ten dar abyśmy mieli udział w Bożej radości i weselu.

Duchowe Zamyślenie: XXVII niedziela zwykła (08.10.2017)

Powróć, Boże Zastępów,
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
I chroń to, co zasadziła Twoja prawica,
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

Czasem zapominany, że wszystko co najważniejsze w naszym życiu, jest darem. Nie jesteśmy tego właścicielami (życie, zdrowie, ...) ale dzierżawcami. Otrzymaliśmy to od Boga a On liczy, że przyniesiemy dobry owoc - owoc miłości, radości, pokoju, cierpliwości, łagodności ... Bóg objawia się nam jako troskliwy, wierny i wytrwały gospodarz, który jednak nie odbiera wolności. Pozwala w swej wszechmocy na to, aby człowiek Go odrzucił, albo próbował zawłaszczyć sobie Jego dobra, sobie przypisując prawo do decydowania o wszystkim. Dziś ponownie stoi przed nami decyzja, aby uczynić Jezusa fundamentem naszego życia, kamieniem węgielnym. Przyjąć Go a nie odrzucać. Naśladujmy Go podejmując wszystko "co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie". A przyjmowana Komunia nich sprawia w nas, to co oznacza, czyli niech nas przemienia w Chrystusa.

Duchowe Zamyślenie: XXVI niedziela zwykła (01.10.2017)

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie,
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń,
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Jak często tak mamy? Ktoś mnie o coś prosi "zrób to a tamto" a my bez zastanowienia mówimy "dobrze, zrobię" - jednak tego nie robimy. Z drugiej strony bywa odwrotnie, ktoś o coś prosi, my mówimy "nie chce mi się" później jednak po namyśle robimy. Gdzie tkwi ten szczegół? Otóż tak naprawdę rozchodzi się o miłość. Jeśli na kimś mi zależy, to źle mi będzie, jeśli przeze mnie będzie cierpiał, jeśli wobec niego się niewłaściwie zachowałem. Natomiast jeśli mi jest ktoś obojętny, to zwyczajnie mało istotne będzie czy coś dla niego zrobię czy nie, a jeśli tak, to na odczepkę. Podobnie mamy z relacją do Boga. Dlatego uczmy się od Jezusa tej miłości, która pozwala zawsze być gotowym do pełnienia woli Ojca.

Strona 1 z 10

Pray for peace!

Papieska intencja na grudzień 2017:

Za osoby starsze, aby poprzez swoją mądrość i doświadczenie, dzięki wsparciu swoich rodzin i wspólnot chrześcijańskich, współpracowały w przekazywaniu wiary i wychowywaniu nowych pokoleń.

 

Pontifex_pl


Śledź na bieżąco nauczanie papieskie na wiara.pl

Papieski twitter

Świętość nie oznacza robienia nadzwyczajnych rzeczy, ale jest robieniem tych zwyczajnych z miłością i wiarą. Holiness doesn’t mean doing extraordinary things, but doing ordinary things with love and faith. (5.12.2013)

Bądź za życiem!

Biblia

Dowiedz się! Czym jest Ruch "Światło-Życie"

oraz jego gałąź rodzinna Domowy Kościół

a także dzieło Krucjata Wyzwolenia Człowieka ?

Co oznacza ΦΩΣ-ΖΩΗ?

 

    

stat4u

Odwiedza nas 101 gości oraz 0 użytkowników.

Odsłon artykułów:
3461177

 Copyright © 2018 Jezus jest Panem! Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved. Strona istnieje od: 10.04.2001 r. 
Zabrania się kopiowania i rozpowszechniania materiałów znajdujących się na tmoch.net (szczególnie autorskich grafik i fotografii) bez zgody właściciela witryny. Niniejsza witryna jest w ciągłym rozwoju; strony są dodawane, modyfikowane i... czasami niektóre usuwane. Czasem pozwalam sobie modyfikować, poprawiać bądź uaktualniać już istniejące notki. Taki już jestem :) Aby wesprzeć dzieło ewangelizacyjne "tmoch.net", zobacz zakładkę "wsparcie" [->].