Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych -  osiągniesz zbawienie.
Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia. (Rz 10,8-13)

Orędzia nadziei

WSM 2015 - Życie

Serdecznie zapraszam na czwartą katechezę wielkopostną zatytułowaną "Życie" (zob. "Wielkopostna Szkoła Modlitwy").

Spotkanie czwarte to odkrycie źródła życia. Tym życiem jest Jezus. Kiedy okryjemy w Nim przyjaciela, który zawsze jest przy nas. Kiedy zapragniemy poznawać Go, być z Nim, wtedy odnajdziemy nową jakość naszej modlitwy.

Szczególnym świadkiem jest dla nas św. Jan Apostoł. To on był umiłowanym uczniem Pana. To on wytrwał pod krzyżem. W swojej ewangelii i listach opowiada nam o Jezusie - takim jakiego doświadczył. Jest świadkiem tego, "że Bóg tak ukochał świat, że dał Swojego Syna Jednorodzonego. Aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne".

WSM 2015 - Źródło

Serdecznie zapraszam na trzecią katechezę wielkopostną zatytułowaną "Źródło" (zob. "Wielkopostna Szkoła Modlitwy").

Spotkanie trzecie to odkrycie źródła nowego życia, źródła naszej przemiany. Tym zasadniczym źródłem jest Duch Święty i Słowo Boże. Mamy doświadczyć tego, że w Bogu "jest źródło życia" (Ps 36:10)", że wszystkie nasze źródła są w Nim (Ps 87,7). Bóg daje życie, bo On sam jest życiem. On jest przy nas, On nas wspomaga, On nas umacnia (Iz 41, 12-16).

WSM 2015 - Pustynia

Serdecznie zapraszam na drugą katechezę wielkopostną zatytułowaną "Pustynia" (zob. "Wielkopostna Szkoła Modlitwy"). 

W obrazie "Pustyni" chcemy odkryć wszechmoc i wierność Boga. Bo choć wydaje się pustynia miejscem nieprzyjaznym dla życia, to dla Boga nie ma takich ograniczeń. Pustynia jest miejscem walki ze złem, ale tym który zwycięża jest Bóg. Jest doświadczeniem sprzyjającym słuchaniu Słowa Bożego, bo jak bez wody na pustyni długo nie pożyjemy, tak w naszej codzienności bez spotkania z Bogiem czeka nas śmierć. Z pustyni się wraca mocniejszym.

WSM 2015 - Pragnienie

Serdecznie zapraszam na pierwszą katechezę wielkopostną zatytułowaną "Pragnienie" (zob. "Wielkopostna Szkoła Modlitwy").  

Spróbujmy zobaczyć hierarchię naszych pragnień. Zadać sobie zasadnicze pytanie o cel naszych działań, może cel naszego życia. Czego tak naprawdę pragnę? Bez czego nie wyobrażam sobie mojego życia? Dalej widząc nasze pragnienia powinniśmy wiedzieć, że nie wszystko czego pragniemy jest dla nas dobre. Czasem pragniemy czegoś zupełnie zbytecznego, albo czegoś co  nam szkodzi. Czasem idziemy za generowaniem potrzeb ulegając reklamom czy modom. Poznając swoje pragnienia poznajemy samych siebie.

Przy Źródle modlitwy: Źródło czwarte - Obecność i bliskość

Ostatnim przystankiem w adwentowej szkole modlitwy jest tabernakulum. To słowo z łaciny znaczy namiot. Często niepozorne, będące miejscem przechowywania Najświętszego Sakramentu - jest jednocześnie miejscem żywej i ożywiającej obecności Jezusa.

Najświętszy Sakrament jest największym darem Boga, jest miłością i obecnością Pana pośród swojego ludu - Pana, który jest bliski.

W Księdze Wyjścia (Wj 33, 7-20) jest mowa o namiocie spotkania - w którym Mojżesz rozmawiał z Bogiem twarzą w twarz, tak jak rozmawia się z przyjacielem. Każdy z nas może przyjąć jako skierowane do siebie słowa "jestem ci łaskawy, a znam cię po imieniu".

Przy Źródle modlitwy: Źródło trzecie - Stół ofiary i uczty paschalnej

W trzecim adwentowym spotkaniu zatrzymujemy się przy ołtarzu. Jest on znakiem Chrystusa, jest stołem ofiary i uczty paschalnej. Jest znakiem jedności - to wokół niego gromadzi się lud zwołany na świętą liturgię. Odsyła on nas bezpośrednio na wzgórze Golgoty a jednocześnie jest stołem Ostatniej Wieczerzy. W nim zawiera się ofiara krzyża jak i dar nowego życia. Ołtarz stanowi centrum świątyni, która jest szczególnym znakiem Kościoła pielgrzymującego na ziemi i obrazem Kościoła przebywającego w niebie.

W Starym Testamencie często ołtarz był pamiątką spotkania z Bogiem (np. Wj 17,15). Jednak tymi najważniejszymi były ołtarze świątynne (Wj 37) będące wyrazem trwania z przymierzu z Bogiem. Ołtarz chrześcijański jest symbolem samego Chrystusa. W swej symbolice odnosi się do kamienia węgielnego ( 1Kor 3,11; Rz 9,33; 1P 2,6). Tu pojawia się pytanie: na czym i na Kim buduję moją wiarę i świętość? Czy rzeczywiście na Chrystusie? Czy jest On Pierwszy?

Tak jak ołtarz wskazuje na Jezusa, tak chrześcijanin jest duchowym ołtarzem, składającym duchowe ofiary w Chrystusie, przez Chrystusa i z Chrystusem. Ma umrzeć z Chrystusem, aby razem z nim zyskać nowe życie - stać się nowym stworzeniem - przyoblec się w Chrystusa. To, że Jezus sam stał się ofiarą, ucina w modlitwie wszelki handel wymienny. Chrześcijanin nie może już wejść w postawę, że coś tam Bogu dam a on mi będzie przychylny. Ofiara już się dokonała. Teraz jest czas na wybór, jak w jej owocach niej uczestniczyć.

Przy Źródle modlitwy: Źródło drugie - Słowo żywe

Drugim przystankiem w naszym adwentowym skupieniu wokół źródeł modlitwy jest ambona, czyli Stół Słowa. Jest ona okazją do zadania sobie pytania o miejsce Pisma Świętego w moim życiu a co za tym idzie o rolę Słowa Bożego, jako źródła żywej wiary i modlitwy.

Bóg nie tylko chciał się dać poznać, ale również chciał być usłyszany. Dlatego pierwsze i najważniejsze przykazanie zaczyna się od słów "Słuchaj Izraelu", słuchaj bo jest Ktoś, kto mówi. Najdoskonalszym i najpełniejszym wypowiedzenia się Ojca jest Jego Syn (Hbr 1,1-3) - Słowo wcielone. To Słowo (Logos) stało się ciałem (J 1,14) i zamieszkało między mami (robiło namiot pośród nas). To słowo jest żywe i skuteczne (Hbr 4,12) - to nie jest słowo byle jakie (puste). Jest wypełnione treścią - miłością odwieczną. Mamy przyjąć dar tego słowa nie jako słowo ludzkie ale jako słowo Boga, który działa w wierzących (1Tes 2,13). Bo "wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa". (Rz 10,17) Nie bądźmy na nie głusi.

Bez pomocy Ducha Świętego nie jest możliwe doświadczenie mocy żywego Słowa. Dlatego dziś ważnym staje się przynaglenie, aby Go wzywać. Otwartość na Jego natchnienia to źródło ożywienia w nas tego co martwe. Dzięki Niemu Pismo Święte staje się Słowem Boga. Stąd dziś chcemy wołać: "Oświeć nas Duchu Święty, abyśmy żyli Słowem Boga". Tak, abym mógł powiedzieć: "Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce" (Ps 119,105).

Dlatego warto zadać sobie pytanie: czy i jak słucham Boga? Jak traktuję Jego Słowo? Jak patrzę na rolę Pisma Świętego w mojej modlitwie? Zacznij w tym tygodniu codziennie czytać Pismo Święte np. Księgę Psalmów. Pozwól Bogu zmieniać twoje życie.

Strona 1 z 2

Pray for peace!

 

Pontifex_pl


Śledź na bieżąco nauczanie papieskie na wiara.pl

Papieski twitter

Świętość nie oznacza robienia nadzwyczajnych rzeczy, ale jest robieniem tych zwyczajnych z miłością i wiarą. Holiness doesn’t mean doing extraordinary things, but doing ordinary things with love and faith. (5.12.2013)

Bądź za życiem!

Biblia

Dowiedz się! Czym jest Ruch "Światło-Życie"

oraz jego gałąź rodzinna Domowy Kościół

a także dzieło Krucjata Wyzwolenia Człowieka ?

Co oznacza ΦΩΣ-ΖΩΗ?

 

stat4u

Odwiedza nas 80 gości oraz 0 użytkowników.

Odsłon artykułów:
3289833
        Copyright © 2018 Jezus jest Panem!. Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved. Strona istnieje od: 10.04.2001r. 
Zabrania się kopiowania i rozpowszechniania materiałów znajdujących się na tmoch.net bez zgody właściciela witryny.
Aby
wesprzeć dzieło ewangelizacyjne "tmoch.net", zobacz zakładkę "wsparcie" [
->].
Niniejsza witryna jest w ciągłym rozwoju;  strony są dodawane, modyfikowane i... czasami niektóre usuwane.
Czasem pozwalam sobie modyfikować, poprawiać bądź uaktualniać już istniejące notki. Taki już jestem :)