Podwyższony Krzyż! Wywyższony Syn Człowieczy!

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: poniedziałek, 14, wrzesień 2026 02:28

     Antyfona na wejście: "Chlubimy się krzyżem naszego Pana Jezusa Chrystusa. * W Nim jest nasze zbawienie, życie i zmartwychwstanie, * przez Niego jesteśmy zbawieni i oswobodzeni".

"Co do mnie, nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego,
jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa" (Ga 6, 14).

 
Krzyż jest znakiem zwycięstwa Chrystusa nad szatanem i śmiercią. W Jerozolimie od V wieku oddawano cześć krzyżowi w dniu następującym po rocznicy poświęcenia kościoła Zmartwychwstania, to jest 14 września. Z tego zwyczaju powstało osobne święto, które rozpowszechniło się w całym Kościele.

W Święto Podwyższenia Krzyża, chciałem podzielić się kilkoma refleksjami. Jak wiemy, Kościół ma naturę sakramentalną, czyli przez widzialne znaki, wchodzi w rzeczywistość niewidzialną - duchową. Dodatkowo pamiętamy, że sakrament powinniśmy zawsze widzieć w odniesieniu do osoby Boga i jako rzeczywistość dynamiczną. Te dwie myśli skłoniły mnie do takiego spojrzenia na krzyż, jako źródło siły i nadziei, aby to co przynosi znak krzyża, przemiło moje serce.

W znaku widzialnym mamy dostrzec to co duchowe. Czego więc uczy nas krzyż? A może tego, że miłość jest większa od nienawiści, lęku i grzechu. To na krzyżu Jezus oddał swoje życie za wszystkich, aby później każdy kto w Niego wierzy, nie zginął ale miał życie wieczne. Tu dochodzi drugi obraz - mam w tym znaku spotkać się z Osobą. Bo to w relacjach osobowych, jest tylko miejsce na prawdziwą miłość. Dar nowego życia, które przynosi Jezus przez krzyż, powinien być przeze mnie przyjęty z ufnością, miłością i nadzieją. Jezus przez krzyż pyta: czy jesteś obojętny na to, czego tu dokonałem? I jaką teraz dajesz odpowiedź? Przyjmujesz czy odrzucasz?

Dziękuję za te dwa obrazy.

Śmiem wątpić, czyli słów kilka na temat powstawania “chrześcijańskiego hejtu”.

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: wtorek, 08, wrzesień 2026 23:03

Bywają wydarzenia w naszej historii lub religijności, gdzie niedobra jest mówić inaczej jak mówić należy i trzeba. Nie wolno wyrażać swoich wątpliwości, kiedy tezy stają się aksjomatami wiary. Ostatnio miałem dwie ciekawe rozmowy obrazującą moją obserwację. Pierwsza dotyczyła domniemanych objawień w Medjugorie. Druga objawienia MB nad polami Warszawy w 1920, które to objawienie miało przyczynić się, albo wręcz być bezpośrednia przyczyną odwrotu wojsk bolszewickich spod Warszawy. 

Akt: wiary, nadziei, miłości

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: piątek, 04, wrzesień 2026 22:03

Niespodziewane podziękowanie

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: piątek, 04, wrzesień 2026 22:00

„Oczekuj rozczarowania, a nigdy się nie rozczarujesz”
(ang. Expect disappointment, and you'll never be disappointed).

-  Michelle Jones, "Spider-Man: No Way Home" (2021)

A czasem bywa inaczej. Czasem coś potrafi nas pozytywnie zaskoczyć. Z drugiej strony, bywa i tak, że o zaskoczeniu nie ma mowy. Coś rozczarowuje, a nie powinno. Tak to bywa z nadzieją o niskim poziomie ładowania.

Nie z tego świata, czyli o urojeniach posiadanej prawdy

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: sobota, 29, sierpień 2026 07:31

Jest taki amerykański serial "Nie z tego świata". Mieszanka religii, kina, gnozy, horroru, sensacji, magii. Złe demony i nie mniej złe anioły. Bóg na urlopie. Dwóch samotnych zbawców świata. Coś tam z biblii a coś tam z ludzkiej rufy. Nic o Jezusie. Jak ktoś potraktowałby ten serial jako źródło wiedzy na temat zjawisk nadprzyrodzonych miałby niezłą sieczkę w głowie. Ostatnio znajoma podesłała mi podcast, w którym taka sieczka była ubrana w szaty nauki. Pan jakiś tam z tytułami, religioznawca, mądrzy się nad tym jak zły jest Kościół, szczególnie dla kobiet, a nie mniej zła jest sama religia. Posłuchałem z 10 minut i wymiękłem. Dan Brown w sosie słodko new age zapieczony w ateizmie.

Ulubiony wizerunek. Hodegetria - „Ta, która wskazuje drogę”.

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: wtorek, 25, sierpień 2026 05:27

 Oto Matka Twoja!

Ksiądz pożegnany.

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: poniedziałek, 24, sierpień 2026 15:13

Pożegnań raczej nie będzie. O wyrazach wdzięczności.

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: środa, 29, lipiec 2026 07:21

Wasze imiona zapisane są w niebie ...
Wejdź do radości swego Pana ...

Spontaniczny prezent: wyraz wdzięczności czy celebrowanie siebie?

Ostatnio naszła mnie niezwerbalizowana refleksja na temat podarków. Na ile miło jest być zaopiekowanym przez Opatrzność i ludzi życzliwych a na ile trzeba liczyć wyłącznie na siebie? To cenny wyraz wdzięczności czy nie? 

Wspomnienie świętych Marty, Marii i Łazarza

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: środa, 29, lipiec 2026 01:19

Wielkim bogactwem w Kościele jest ciągle żywy kalendarz liturgiczny.

Jaki będzie po nas ślad ... jaki bedzie po mnie ślad.

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: niedziela, 26, lipiec 2026 17:21

Jaki będzie po nas ślad,
co zostanie, a co zginie
tysiąc zalet milion wad,
biały ekran w pustym kinie.
Beczką śmiechu jest ten świat,
szczypta życia pod chmurami,
bilans zysków, bilans strat,
a my ciągle dorastamy.

Garstka, czyli słowo o obchodach rocznicy Rzezi Wołyńskiej oraz historia IPNowskij wpinki.

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: sobota, 11, lipiec 2026 16:30

Dziś miałem dość duże okienko w obowiązkach na parafii, bo po porannych zadaniach kolejne dopiero coś wieczorem. Stąd natchnienie, aby pojechać do Warszawy na uroczystości upamiętniające Ofiary Ludobójstwa dokonanego przez nacjonalistów ukraińskich w czasie Zbrodni Wołyńskiej na obywatelach II Rzeczypospolitej, współorganizowane z Urzędem do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Jedną z motywacji, obok tej patriotycznej, było to, że zapowiedziano iż będą rozdawane wpinki okolicznościowe. 

"O prawdę wołamy, nie o zemstę..." - orędzie męczennika z Wołyna

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: sobota, 11, lipiec 2026 01:28

"Byłem zwyczajnym księdzem z Wołynia, powiedzmy Stanisław. Nie byłem sam [Duchowni – wołyńscy męczennicy]. W czym wyraża się moja zwyczajność? Nie różnię się od innych księży z innych części Polski. Z tą samą miłością podchodzą do ołtarza. Z tą samą nadzieją modlę się. Z tą samą wiarą klękam przed Najświętszym Sakramentem. Zabito mnie bom Polak. Zabito, kiedym szedł do chorego. Zabito podczas sprawowania Mszy. Zamęczono z niewyobrażalnym okrucieństwem. Demony z widłami, siekierami bluźnierczo zawierzonymi Bogu przez Judaszy greckokatolicki jak ks. Kozak czy ks. Gugała. Nie byłem jedyny. Zabity za sutannę, za Jezusa uwielbianego polskimi zgłoskami. Uciszony, żebym nie mówił. Dziś zapomniano o mnie. Nie mam swojego grobu. Dzielę braterstwo z moimi współbraćmi z Palmir, Katynia. Dla mnie zabrakło pomników. Dla mnie zabrakło krzyża na grobie. Choć jestem męczennikiem, męczeństwo moje parzy w język. O męczeństwie moim "nie dobra mówić". O proces beatyfikacyjny "nie dobra się starać". Nie przywoła mej osoby ni kardynał ni biskup. Polityk każe "ważyć słowa". A myśmy bracia z męczeństwie z mordowanymi przez SS, NKWD, my mordowani przez UPA. I nam należne ołtarze. Nie nam samym, bo myśmy już u Boga, ale wam, byście pamiętali. 

Sprawy liturgiczne, kiedy mamy problemy z pamięcią i zdrowym rozsądkiem

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: piątek, 10, lipiec 2026 09:18

Wróciłem ostatnio do tekstu [Komunikat dotyczący Modlitwy do św. Michała Archanioła (i całe pro memoria z 25 marca 2026r)] i postanowiłem dodać kilka słów mojej osobistej refleksji. Będzie trochę o pokorze i posłuszeństwie. Trochę o szczególikach. Zapraszam do towarzyszenia.

ChatGPT i obraz Pana Jezusa z Milejczyc

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: środa, 08, lipiec 2026 19:01

Kolejne moje zmagania z twórczym wykorzystaniem możliwości narzędzia jakim jest ChatGPT. Tym razem znalazłem w internecie dwa obrazki Serca Pana Jezusa i kazałem czatowi, aby wkomponował obraz z Milejczyc (-> Fenomen Milejczyc: Obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza) w stylistykę tych obrazków. Elekt nawet jest zadowalający, pomijając uszy owieczki, które powinny być zwrócone do Jezusa. Ewidentnie z takimi szczegółami czat sobie nie radzi (podobnie zawsze ponosi klęskę jak ma stworzyć różaniec - nigdy nie jest tam właściwa ilość koralików). 

Poniżej efekt mojego współdziałania ze sztuczną inteligencją.