"O prawdę wołamy, nie o zemstę..." - orędzie męczennika z Wołyna

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: sobota, 11, lipiec 2026 01:28

"Byłem zwyczajnym księdzem z Wołynia, powiedzmy Stanisław. Nie byłem sam [Duchowni – wołyńscy męczennicy]. W czym wyraża się moja zwyczajność? Nie różnię się od innych księży z innych części Polski. Z tą samą miłością podchodzą do ołtarza. Z tą samą nadzieją modlę się. Z tą samą wiarą klękam przed Najświętszym Sakramentem. Zabito mnie bom Polak. Zabito, kiedym szedł do chorego. Zabito podczas sprawowania Mszy. Zamęczono z niewyobrażalnym okrucieństwem. Demony z widłami, siekierami bluźnierczo zawierzonymi Bogu przez Judaszy greckokatolicki jak ks. Kozak czy ks. Gugała. Nie byłem jedyny. Zabity za sutannę, za Jezusa uwielbianego polskimi zgłoskami. Uciszony, żebym nie mówił. Dziś zapomniano o mnie. Nie mam swojego grobu. Dzielę braterstwo z moimi współbraćmi z Palmir, Katynia. Dla mnie zabrakło pomników. Dla mnie zabrakło krzyża na grobie. Choć jestem męczennikiem, męczeństwo moje parzy w język. O męczeństwie moim "nie dobra mówić". O proces beatyfikacyjny "nie dobra się starać". Nie przywoła mej osoby ni kardynał ni biskup. Polityk każe "ważyć słowa". A myśmy bracia z męczeństwie z mordowanymi przez SS, NKWD, my mordowani przez UPA. I nam należne ołtarze. Nie nam samym, bo myśmy już u Boga, ale wam, byście pamiętali. 

Sprawy liturgiczne, kiedy mamy problemy z pamięcią i zdrowym rozsądkiem

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: piątek, 10, lipiec 2026 09:18

Wróciłem ostatnio do tekstu [Komunikat dotyczący Modlitwy do św. Michała Archanioła (i całe pro memoria z 25 marca 2026r)] i postanowiłem dodać kilka słów mojej osobistej refleksji. Będzie trochę o pokorze i posłuszeństwie. Trochę o szczególikach. Zapraszam do towarzyszenia.

ChatGPT i obraz Pana Jezusa z Milejczyc

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: środa, 08, lipiec 2026 19:01

Kolejne moje zmagania z twórczym wykorzystaniem możliwości narzędzia jakim jest ChatGPT. Tym razem znalazłem w internecie dwa obrazki Serca Pana Jezusa i kazałem czatowi, aby wkomponował obraz z Milejczyc (-> Fenomen Milejczyc: Obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza) w stylistykę tych obrazków. Elekt nawet jest zadowalający, pomijając uszy owieczki, które powinny być zwrócone do Jezusa. Ewidentnie z takimi szczegółami czat sobie nie radzi (podobnie zawsze ponosi klęskę jak ma stworzyć różaniec - nigdy nie jest tam właściwa ilość koralików). 

Poniżej efekt mojego współdziałania ze sztuczną inteligencją.

Dobro czynić, zła unikać -> „Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie!” (Mt 7,12)

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: niedziela, 05, lipiec 2026 18:29

„Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie!” (Mt 7,12)

"Dobro czynić, zła unikać". Proste? To dołóżmy do tego trochę zdrowego rozsądku i miłości, a zyskamy ułatwienie, aby nie komplikować bliźnim życia. "Czyń dobro w miłości, mądrze wybieraj, zło odrzucaj (xtm)". Za Jezusem warto wyznać: "Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom".

Religijny efekt motyla.

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: czwartek, 02, lipiec 2026 23:21

Smutek wypełnia mi serce. Modlę się o siłę do życia. Modlę się by żyć. Jedno delikatne poruszenie, które zmienia wiele. Jedna iskierka dająca blask i ciepło. 

"Rozdzieranie całej tkanej bez szwów Tuniki Chrystusa jest grzechem niezwykle ciężkim" - Leon XIV

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: środa, 01, lipiec 2026 13:38

Są rzeczy, które mogłyby się nie wydarzyć, a jednak się dzieją. Człowiek, z wielu możliwych opcji, potrafi wybierać nie celując w najlepsze, ale przez eliminację tych gorszych. Czasem przy podejmowanych decyzjach bardziej kieruje się pychą, dumą, strachem, bardziej niż zdrowym rozsądkiem czy miłością. 1 lipca 2026 zaważy nad katolicyzmem na najbliższe lata. Konsekwencje święceń w Bractwie Kapłańskim św. Piusa X są takim wydarzeniem. Rozdarcie i rana, która nie sprawi, że wierzyć będzie łatwiej. Podziały same się nie naprawiają. Trzeba na to wiele czasu i miłości. Jednak zawsze pozostają blizny. 

Rozpisałem się -> mój blog ma dwie nowe grafiki kierunkowe :)

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: sobota, 27, czerwiec 2026 12:09

"z życia...": Dobrze mieć FB? Czy nie dobrze?

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: czwartek, 25, czerwiec 2026 17:45

"Moim zdaniem to nie ma tak, że dobrze albo że nie dobrze".

Piję kawę. To już kolejna. Moja przyjaciółka, Alicja, elektryczna kafeterka, nadal pozostaje niezastąpiona. Tyle parafii, tyle filiżaneczek czarnego płynu za nami. Towarzyszka wyjazdów urlopowych. Wyjątkowy budzik. Były czasy, kiedy robiła kawę dla gości, stereo. To były bardzo dawne czasy. Dziś kubeczki i filiżaneczki są mono, nie stereo. Kiedy przestajesz być dla kogoś istotny, wtedy kawa jest mono - ale jest. Nikt nie napisze "jak się masz?", nie zadzwoni "co słychać?", nie powie "może nas ksiądz odwiedzi?, "może pomóc przy przeprowadzce?". Nie dzwoni się na usunięte numery. Nie pisze się do zablokowanych kontaktów. Nie zaprasza się, skoro można ignorować na odległość. Wspólnota budowana na piasku, cmentarne znajomości. Bardzo bym się zdziwił, gdyby któryś z nr wpisanych w moją komórkę zadzwonił. Już chyba apostołowie w Wieczerniku byli mniej zaskoczeni przyjściem Jezusa. To dziwne numery, mają klamkę po drugiej stronie. Mi nie wypada żebrać o uwagę czy czas. Nie buduje się na piasku. 

Fenomen Milejczyc: Obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza.

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: wtorek, 23, czerwiec 2026 17:40

Dzielenie życiem: zmian jutrzenka

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: poniedziałek, 22, czerwiec 2026 08:58

Wpierw obraz. Jadę samochodem i widzę kątem oka jak pani ładuje paczki do samochodu Poczty Polskiej. Czyli rzuca, ciska, paczkami do wnętrza pojazdu. Na marginesie, to dobry powód, żeby dobrze pakować paczki. Czemu rzuca? Może nikt nie pomyślał, żeby przygotować jakiś cywilizowany plastikowy kontener, do którego paczki będzie się wkładać a nie rzucać. A może rzuca, bo to nie jej, bo ma to "gdzieś". Kilka sekundowe spojrzenie nie wyczerpuje całej oceny motywacji, powodów itp. Uczciwie możemy powiedzieć tylko to, że rzuca. Motywy można poznać, kiedy się zapyta, porozmawia. Dziś jednak nikt nie chce rozmawiać, pytać. Woli oceniać wg swojego własnego egoistycznego postrzegania świata i ludzkich zachowań. Czasem może patrzy przez pryzmat swoich własnych poobijanych przesyłek. 

Uff, materiały pustynioujemne oddane. (1 Tes 5, 22).

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: sobota, 20, czerwiec 2026 23:47

"W prześladowaniu Bóg jest źródłem wyzwolenia: pośród kłamstwa - kotwicą prawdy" - Leon XIV

Dzielenie życiem: wszystkiemu winni są księża czyli klerykalizm praktyczny

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: poniedziałek, 08, czerwiec 2026 11:01

Pewna parafia, próbuję zorientować się, czy i jak można odprawić tam Mszę św. Na stronie brak ogłoszeń, na FB ogłoszenia przeterminowane, pisze na FB - cisza, pisze na stronę - odp. admina, że trzeba do proboszcza, dzwonię do proboszcza - nie odbiera; pisze SMSa - cisza. Niestety to modus operandi wielu parafii. Mamy XXI wiek a działamy jak w czasach gnozy, gdzie podstawowa informacja jest dla wybranych. Po co zatem kanały komunikacji jeśli są nieużywane? 

Dzielenie życiem: idzie nowe tylko czy lepsze ? O modlitwie ministranta.

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: poniedziałek, 08, czerwiec 2026 11:01

"To był smuteczek nieduży, melancholijka maleńka", rozkminka intrygująca. Słowo na kanwie modlitwy ministranta.

Cmentarna znajomość

Kategoria: W świecie ducha czy ciała: moje zdania i uwagi

Utworzono: środa, 03, czerwiec 2026 19:42

Jest pewien rodzaj znajomości. Powiedzmy szczerze, dość specyficzny. Nazwałem go znajomością cmentarną. Czym się ona przejawia? To znajomi, których można odwiedzić, gdzieś są, ale oni nie odwiedzą i nie możesz liczyć na ich zainteresowanie. Dziwnym byłby telefon od nich. Odwiedziny trzeba by nazwać dość specyficznymi. Nawet i relacje nazywane szumnie przyjaźnią wykazują cechy cmentarnych znajomości. Szybko obrastają w jesienne liście. Ich głębię cechują wypalone znicze i uschłe kwiaty, ewentualnie sztuczny i plastikowy, wyblakły w słońcu, stroik. Prozaiczna odpowiedź "dziękuję" na życzenia urodzinowe, albo jej brak. 

Jednym ze źródeł smuteczków jest świadomość złych wyborów, zainwestowanego czasu w cmentarne znajomości. Martwe rekordy facebookowej znajomości, milczące dziewięciocyfrowe pozycje w książce adresowej. Świadomość tego, że nie tyle jestem lubiany czy nienawidzony, ale że jestem obojętny. Cmentarna wspólnota. Groby pobielane. Nekropolia żyjących inaczej. Toksyczność spotkań spirytystycznych.