Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych -  osiągniesz zbawienie.
Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia. (Rz 10,8-13)

Przyjęcie kandydatów do diakonatu i prezbiteratu (obrzęd).

 

Przyjęcie kandydatów 
do diakonatu i prezbiteratu.

 

 

Obrzęd przyjęcia kandydatów do diakonatu i prezbiteratu odbywa się po stwierdzeniu, że ta decyzja przyjęcia święceń jest wystarczająco dojrzała i poparta niezbędnymi uzdolnieniami. Członkowie zakonów kleryckich po ślubach wieczystych nie są zobowiązani do tego obrzędu. Zamiar przyjęcia święceń ma być publicznie wyrażony przez kandydatów i publicznie przyjęty przez Biskupa lub wyższego Przełożonego zakonu kleryckiego.

 

Po Ewangelii, biskup podczas głoszonej homilii mówi:

 
 

Drodzy bracia,
ci członkowie waszej wspólnoty, którzy dzisiaj wyrażają wobec Kościoła pragnienie przyjęcia na kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu, potrzebują modlitwy duchowieństwa i wiernych.

Chrystus polecił: "Proście Pana żniwa, aby posłał pracowników na swoje żniwo". Ci nasi bracia znając troskę Pana o Jego owczarnię i potrzeby Kościoła, są gotowi wielkodusznie odpowiedzieć na wezwanie Chrystusa słowami proroka: "Oto jestem, poślij mnie".

Głos zaś wołającego Pana należy rozpoznawać na podstawie znaków, przez które każdego dnia objawia On swoją wolę roztropnym ludziom. Bóg pobudza i wspiera swoją łaską tych, których w sposób nadprzyrodzony wezwał do udziału w hierarchicznym kapłaństwie Chrystusa. Biskupom zaś polecił, aby kandydatów, po zbadaniu ich przydatności, wezwali i przez włożenie rąk udzielili im Ducha Świętego i przeznaczyli do służby Bogu i Kościołowi. Przez święcenia diakonatu i prezbiteratu zostaną oni upoważnieni do dalszego prowadzenia dzieła zbawienia, które dokonał Chrystus przebywając na świecie. W odpowiednim czasie zostaną współpracownikami biskupa i jako słudzy Kościoła będą przez głoszenie Słowa Bożego i udzielanie sakramentów budowali wspólnoty chrześcijańskie, do których zostaną posłani.

Obecni tutaj nasi bracia, oczekując na wezwanie swojego Biskupa, rozpoczęli już przygotowanie. Uczą się coraz wierniej żyć według Ewangelii i utwierdzają się w wierze, nadziei i miłości. Ćwicząc się w cnotach pogłębiają ducha modlitwy oraz wzrastają w pragnieniu zdobywania wszystkich ludzi dla Chrystusa. Jemu się powierzają i ufają, że z Jego pomocą dotrzymają wierności swemu powołaniu.

Teraz zaś kierowani miłością Chrystusa i umocnieni przez wewnętrzne działanie Ducha Świętego, pragną publicznie wyrazić gotowość poświecenia się na służbę Bogu i ludziom. 

Kiedy zostaną imiennie wezwani, niech się tutaj zbliżą i wyznają swój zamiar wobec Kościoła.

 

Skok na dół.

 

 

Diakon wzywa imiennie kandydatów, a każdy podchodząc przed biskupa odpowiada: Jestem.
Następnie biskup zwraca się do kandydatów słowami:

 
  Drodzy synowie,
Przełożeni i profesorowie, którym zlecono wasze przygotowanie, oraz inni, którzy was znają, wydali o was dobre świadectwo, któremu w pełni ufamy.

Dlatego pytam każdego z was:

Czy odpowiadając na powołanie Boże, chcesz tak się przygotować, abyś mógł we właściwym czasie godnie przyjąć święcenia diakonatu i prezbiteratu i spełniać w Kościele te posługi?

Kandydaci odpowiadają: Chcę.

Czy chcesz tak kształtować swoje życie duchowe, abyś mógł wiernie służyć Chrystusowi i Jego mistycznemu Ciału to znaczy Kościołowi?

Kandydaci odpowiadają: Chcę.

Kościół z radością przyjmuje wasze postanowienie. Niech Bóg dokończy dzieła, które w was rozpoczął.

Wszyscy odpowiadają: Amen.

 

Następnie biskup wzywa do modlitwy za kandydatów. Poszczególne wezwania, na które wszyscy odpowiadają "Wysłuchaj nas Panie", może wygłaszać diakon. Końcowa modlitwa, wypowiedziana przez biskupa, jest błogosławieństwem kandydatów.

 

Pokornie prośmy naszego Boga i Pana, aby udzielił swojego błogosławieństwa swoim sługom, którzy pragną poświęcić się służbie Kościoła.

 

Prośmy Boga, aby ci nasi bracia, jeszcze ściślej zjednoczyli się z Chrystusem i mogli być Jego świadkami wśród ludzi. Wysłuchaj nas Panie.

Prośmy Boga, aby dźwigali ludzkie troski i zawsze słuchali natchnień Ducha Świętego. Wysłuchaj nas Panie.

Prośmy Boga, aby jako słudzy Kościoła słowem i przykładem umacniali swoich braci w wierze i wzywali ich do udziału w Eucharystii. Wysłuchaj nas Panie.

 

Boże, wysłuchaj nasze modlitwy 
i w swojej ojcowskiej dobroci 
pobłogo(+)sław tych, 
którzy pragną oddać się na służbę Tobie i Twojemu ludowi:
Spraw, niech wytrwają w powołaniu, 
aby zjednoczeni przez szczera miłość z Chrystusem Kapłanem
zdołali godnie podjąć apostolską posługę.
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

albo:

Boże, daj swoim sługom łaskę, 
aby coraz głębiej poznawali 
tajemnicę Twojej miłości
i odpowiadali na nią ofiarnym oddaniem.
Spraw, niech się ochotnie przygotowują 
do pełnienia w Kościele posługi diakona i prezbitera, 
aby napełnieni duchem Twojej miłości 
gorliwie pracowali nad zbawieniem braci, 
na Twoją chwałę. 
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież


Anti-spam: complete the taskJoomla CAPTCHA

Liturgia dnia

Sł. Boży ks. Kard. Stefan Wyszyński

Pray for peace!

 

Kromka Słowa!

Pontifex_pl


Śledź na bieżąco nauczanie papieskie na wiara.pl

Papieski twitter

Świętość nie oznacza robienia nadzwyczajnych rzeczy, ale jest robieniem tych zwyczajnych z miłością i wiarą. Holiness doesn’t mean doing extraordinary things, but doing ordinary things with love and faith. (5.12.2013)

Biblia

Bądź za życiem!

Dowiedz się! Co oznacza ΦΩΣ-ΖΩΗ? Czym jest Ruch "Światło-Życie"

oraz jego gałąź rodzinna Domowy Kościół

a także dzieło Krucjata Wyzwolenia Człowieka ?

 Ks. Franciszek Blachnicki
 

 Ks. Wojciech Danielski

    

Odwiedza nas 40 gości oraz 0 użytkowników.

Odsłon artykułów:
5877169

 Copyright © 2020 Jezus jest Panem! Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved. Strona istnieje od: 10.04.2001 r. 
Zabrania się kopiowania i rozpowszechniania materiałów znajdujących się na tmoch.net (szczególnie autorskich grafik i fotografii) bez zgody właściciela witryny. Niniejsza witryna jest w ciągłym rozwoju; strony są dodawane, modyfikowane i... czasami niektóre usuwane. Czasem pozwalam sobie modyfikować, poprawiać bądź uaktualniać już istniejące notki. Taki już jestem :) Aby wesprzeć dzieło ewangelizacyjne "tmoch.net", zobacz zakładkę "wsparcie" [->].