Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych -  osiągniesz zbawienie.
Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia. (Rz 10,8-13)

Inspiracja papieska

Katecheza 6: Wiara w Boga domaga się zaangażowania rozumu

Z katechezy środowej Benedykta XVI (21.11.2012):

„Przeżywamy ten Rok Wiary, niosąc w sercach nadzieję na ponowne odkrycie tego, jak wiele radości jest w wierze i w odnajdywaniu entuzjazmu, gdy przekazujemy wszystkim ludziom prawdy wiary. Nie są one jedynie przesłaniem o Bogu, jakąś szczególną o Nim informacją. Wyrażają natomiast wydarzenie spotkania Boga z ludźmi, spotkania zbawczego i wyzwalającego, które spełnia najgłębsze aspiracje człowieka, jego tęsknotę za pokojem, braterstwem i miłością. Wiara prowadzi do odkrycia, że spotkanie z Bogiem dowartościowuje, udoskonala i uwzniośla to, co jest w człowieku prawdziwe, dobre i piękne. W ten sposób, podczas gdy Bóg się objawia i pozwala siebie poznać, człowiek dochodzi do poznania Boga, a znając Go odkrywa samego siebie, swoje pochodzenie, swoje przeznaczenie, wielkość i godność ludzkiego życia. (...) Wiara pozwala na autentyczną wiedzę o Bogu, obejmującą całego człowieka: jest ona „wiedzą”, poznaniem nadającym smak życiu, nową chęć istnienia, radosny sposób bycia w świecie. (...)

Dziś podczas obecnej katechezy chciałbym zastanowić się nad racjonalnością wiary w Boga. Tradycja katolicka od samego początku odrzucała fideizm – to znaczy chęć wierzenia wbrew rozumowi. Credo quia absurdum (wierzę, bo jest to absurdalne) nie jest stwierdzeniem wyrażającym wiarę katolicką. Doprawdy Bóg nie jest absurdalny, jest natomiast tajemnicą. Z kolei tajemnica nie jest irracjonalna, lecz pełna jest sensu, znaczenia i prawdy. (...) Fałszywe jest uprzedzenie pewnych współczesnych myślicieli, według których rozum ludzki byłby blokowany dogmatami wiary. (...)

Rozum i wiara, w obliczu Bożego objawienia, nie są sobie obce lub przeciwstawne, ale są nawzajem warunkami, aby zrozumieć sens, aby pojąć jego autentyczne orędzie, zbliżając się do progu tajemnicy. (...) Wiara katolicka jest zatem racjonalna i żywi zaufanie także do ludzkiego rozumu. (...) Na tych przesłankach dotyczących owocnego związku między zrozumieniem a wiarą zbudowana jest także uczciwa relacja między nauką a wiarą. (...) Ufamy więc, że nasze zaangażowanie w ewangelizację pomoże, by Ewangelia znalazła na nowo centralne miejsce w życiu wielu ludzi naszych czasów. Módlmy się, aby wszyscy odnaleźli w Chrystusie sens życia i fundament prawdziwej wolności: bez Boga bowiem człowiek zatraca samego siebie”.

Więcej:  http://papiez.wiara.pl/doc/1368886.Wiara-w-Boga-domaga-sie-zaangazowania-rozumu

Katecheza 5: Człowiek może poznać Boga

Z katechezy środowej Benedykta XVI (14.11.2012):

„Ten, kto wierzy jest zjednoczony z Bogiem, jest otwarty na Jego łaskę, na moc miłości. W ten sposób jego życie staje się świadectwem nie siebie samego, ale zmartwychwstałego Chrystusa i jego wiara nie obawia się przejawiania w życiu codziennym, jest otwarta na dialog wyrażający głęboką przyjaźń względem drogi każdego człowieka i potrafi rozpalić światła nadziei potrzebie wyzwolenia, szczęścia i przyszłości. Wiara jest rzeczywiście spotkaniem z Bogiem, który mówi i działa w historii, który przekształca nasze codzienne życie, przemieniając w nas mentalność, oceny wartościujące, konkretne wybory i działania. Nie jest iluzją, ucieczką od rzeczywistości, wygodnym schronieniem, sentymentalizmem, ale zaangażowaniem całego życia i jest głoszeniem Ewangelii, Dobrej Nowiny, która potrafi wyzwolić całego człowieka. (...) W istocie u podstaw wszelkiej doktryny czy wartości znajduje się wydarzenie spotkania człowieka z Bogiem w Jezusie Chrystusie. Chrześcijaństwo jest nie tyle moralnością czy etyką, ile wydarzeniem miłości, jest przyjęciem osoby Jezusa. Z tego powodu, chrześcijanin i wspólnoty chrześcijańskie muszą przede wszystkim patrzeć i ukazywać Chrystusa, prawdziwą Drogę, prowadzącą do Boga".

Więcej:  http://papiez.wiara.pl/doc/1361754.Czlowiek-moze-poznac-Boga

Katecheza 4: Także i dziś możliwe jest otwarcie na Boga

Z katechezy środowej Benedykta XVI (07.11.2012):

„Także w naszych czasach, pozornie tak bardzo opornych wobec wymiaru transcendentnego, możliwe jest otwarcie drogi ku autentycznemu religijnemu sensowi życia, ukazującej, iż dar wiary nie jest absurdem, nie jest irracjonalny. (...) Zresztą wszyscy potrzebujemy przejścia drogi oczyszczenia i uzdrowienia pragnień. Jesteśmy pielgrzymami do ojczyzny niebieskiej, ku temu pełnemu dobru, którego nic nie może nam już wyrwać. Nie chodzi więc o stłumienie pragnienia, które jest w ludzkim sercu, lecz o jego wyzwolenie, aby mogło osiągnąć swą prawdziwą wielkość. Kiedy w pragnieniu otwiera się okno ku Bogu, jest to już znakiem obecności w duszy wiary, wiary, która jest Bożą łaską”.

Więcej: http://ekai.pl/papiez/x60437/takze-i-dzis-mozliwe-jest-otwarcie-na-boga/

Katecheza 3: Miejsce wiary

Z katechezy środowej Benedykta XVI (31.10.2012):

"(...) pragnę podkreślić, że wiara osobista wzrasta i dojrzewa we wspólnocie kościelnej. (..) Potrzebujemy Kościoła, aby mieć potwierdzenie naszej wiary i aby doświadczyć darów Boga: Jego Słowa, sakramentów, wsparcia łaski i świadectwa miłości (...) W świecie, gdzie indywidualizm wydaje się regulować stosunki między ludźmi, czyniąc je coraz bardziej kruchymi, wiara wzywa nas do bycia Kościołem, ludźmi niosącymi miłość i komunię Boga całej ludzkości".

 

Pełny tekst papieskiej katechezy: papiez.wiara.pl/doc/1346499.Wiara-domaga-sie-wspolnoty-Kosciola; L'Osservatore Romano nr 12/2012 (str. 48-50).

Katecheza 2: Co dzisiaj znaczy wierzyć?

Z katechezy środowej Benedykta XVI (24.10.2012):

"Wiara daje nam właśnie to; jest ufnym zawierzeniem pewnemu, które jest Bogiem, który daje mi jakąś inną pewność, choć nie mniej solidną od tej, która pochodzi z dokładnego obliczenia lub nauki. Wiara nie jest zwykłą intelektualną zgodą człowieka na szczególne prawdy dotyczące Boga; jest aktem, poprzez który swobodnie powierzam się Bogu, który jest Ojcem i mnie kocha; jest posłuszeństwem dającym mi nadzieję i ufność". (...) "Nie wierzy się samemu z siebie, bez łaski Ducha Świętego; nie wierzy się także w samotności, ale wraz z braćmi. Począwszy od chrztu każdy wierzący jest powołany do przeżywania na nowo i uczynienia swoim tego wyznania wiary, wraz z braćmi". (...) "Wierzyć to w całkowitej wolności i radości powierzyć siebie opatrznościowemu dziejowemu planowi Boga, jak to uczynił patriarcha Abraham, jak Maryja z Nazaretu. Wiara jest więc zgodą z którą nasz umysł i serce wypowiadają swoje Bogu, wyznając, że Jezus jest Panem. To przemienia życie, otwiera mu drogę ku pełni sensu, czyni je tak nowym, pełnym radości i niezawodnej nadziei".

 

Pełny tekst papieskiej katechezy: papiez.wiara.pl/doc/1338272.Porwani-przez-Chrystusa; L'Osservatore Romano nr 12/2012 (str. 46-48).

Katecheza 1: Powrót do Boga

 

Z katechezy środowej Benedykta XVI (17.10.2012):

"Pięćdziesiąta rocznica otwarcia Soboru Watykańskiego II jest ważną okazją, by powrócić do Boga, by pogłębić i żyć swą wiarą z większą odwagą, by umocnić przynależność do Kościoła, „nauczyciela człowieczeństwa”, który poprzez głoszenie Słowa, celebrację sakramentów i dzieła charytatywne prowadzi nas, byśmy spotkali i poznali Chrystusa, prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka. Nie jest to spotkanie z jakąś ideą, czy planem życia, lecz z żywą Osobą, która przemienia nas dogłębnie, objawiając nam naszą prawdziwą tożsamość dzieci Bożych. Spotkanie z Chrystusem odnawia nasze ludzkie relacje, ukierunkowując je dzień po dniu ku większej solidarności i braterstwu, w logice miłości. Wierzyć w Pana to nie fakt, dotyczący jedynie naszej inteligencji, dziedziny wiedzy intelektualnej, ale jest to przemiana, obejmująca całe życie, nas całych: nasze uczucia, serce, inteligencję, wolę, cielesność, emocje, ludzkie relacje. Wraz z wiarą wszystko w nas i dla nas naprawdę się zmienia i wyraziście ukazuje się nasze przyszłe przeznaczenie, prawda naszego powołania w obrębie historii, sens życia, smak bycia pielgrzymem ku ojczyźnie niebieskiej".

 

Pełny tekst papieskiej katechezy: papiez.wiara.pl/doc/1330342.Aby-Kosciol-odnowil-entuzjazm-wiary; L'Osservatore Romano nr 12/2012 (str. 44-46).

Życie modlitwy polega na trwaniu w obecności Boga

Z katechezy środowej Benedykta XVI:

 

"Modlitwa jest żywą relacją dzieci Bożych ze swoim nieskończenie dobrym Ojcem, z Jego Synem Jezusem Chrystusem i z Duchem Świętym. Tak więc życie modlitwy polega na trwaniu w obecności Boga, na życiu w relacji z Bogiem, tak jak przeżywa się zwyczajne relacje z najdroższymi krewnymi czy prawdziwymi przyjaciółmi. Ta komunia życia z Bogiem jest możliwa, gdyż poprzez chrzest zostaliśmy wszczepieni w Chrystusa i stanowimy z Nim jedno".

 

"Liturgii nie sprawuje jednostka – kapłan czy wierny – ani też jakaś grupa, lecz jest ona przede wszystkim działaniem Boga za pośrednictwem Kościoła, który ma swoją własną historię, swoją bogatą tradycję i swoją kreatywność. Ta uniwersalność i fundamentalna otwartość, właściwa całej liturgii, jest jednym z powodów, dla których nie może ona być tworzona czy modyfikowana przez poszczególną wspólnotę czy też ekspertów, ale musi być wierna formom Kościoła powszechnego. Kiedy w refleksji na temat liturgii koncentrujemy naszą uwagę jedynie na tym, jak uczynić ją atrakcyjną, interesującą i piękną, grozi nam zapomnienie o tym, co istotne: liturgię sprawuje się dla Boga, a nie dla nas samych, jest ona Jego dziełem: On jest podmiotem, a my musimy się na Niego otworzyć i pozwolić, aby prowadził nas On i Jego Ciało, którym jest Kościół"

 

radiovaticana.va

Benedykt XVI - Triduum Paschalne


Drodzy przyjaciele, jutro po południu, wraz z Mszą św. Wieczerzy Pańskiej wkroczymy w Triduum Paschalne, punkt kulminacyjny całego roku liturgicznego, aby sprawować centralną tajemnicę wiary: mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. W Ewangelii św. Jana ten kulminacyjny moment misji Jezusa jest nazywany „godziną”, która rozpoczyna się Ostatnią Wieczerzą. Ewangelista wprowadza go w następujący sposób: „Było to przed Świętem Paschy. Jezus wiedząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował” (J 13,1). Całe życie Jezusa jest ukierunkowane na tę godzinę, którą charakteryzują dwie cechy, które nawzajem rzucają na siebie światło: godzina „przejścia” (metabasis) i godzina „miłości (agape) aż do końca”. W istocie Jezus jest napełniony właśnie Bożą miłością, Duchem Świętym, który sprawia, że sam Jezus „przechodzi” poprzez otchłań zła i śmierci oraz sprawia, że wychodzi On do nowej „przestrzeni” zmartwychwstania. Dzieła tego przekształcenia dokonuje agape, miłość. W ten sposób Jezus przekracza granice ludzkiej kondycji naznaczonej grzechem i pokonuje barierę, która więzi człowieka, oddzielonego od Boga i życia wiecznego. Uczestnicząc z wiarą w celebrach liturgicznych Triduum Paschalnego, jesteśmy zaproszeni, aby żyć tym przekształceniem dokonującym się przez agape. Każdy z nas został umiłowany przez Jezusa „aż do końca”, to znaczy aż do całkowitego daru z siebie na krzyżu, kiedy wołał: „Wykonało się!” (J 19,30). Pozwólmy się ogarnąć tą miłością, pozwólmy się przekształcić, aby rzeczywiście dokonało się w nas zmartwychwstanie. Zachęcam was zatem, do intensywnego przeżywania Triduum Paschalnego i życzę wszystkim świętej Wielkanocy!

 Z katechezy Benedykta XVI: 4 IV 2012

Benedykt XVI do Papieskiej Rady ds. Rodziny: Dla nowej ewangelizacji ważne są chrześcijańskie rodziny.

30-lecie utworzenia 9 maja 1981 r. przez Jana Pawła II Papieskiej Rady ds. Rodziny przypomniał Benedykt XVI, spotykając się z uczestnikami jej sesji plenarnej. Papież nawiązał też do innej minionej w tym roku, 22 listopada, 30. rocznicy, mianowicie wydania przez tego Papieża adhortacji apostolskiej o rodzinie Familiaris consortio.


Nowa ewangelizacja zależy w wielkiej mierze od rodziny jako «Kościoła domowego» – powiedział Papież. – W naszych czasach, podobnie jak w minionych epokach, usuwanie Boga w cień, szerzenie się ideologii przeciwnych rodzinie i upadek etyki seksualnej okazują się ze sobą powiązane. A tak, jak pozostają w relacji zapominanie o Bogu i kryzys rodziny, tak też nowa ewangelizacja jest nieodłączna od rodziny chrześcijańskiej. Rodzina jest bowiem drogą Kościoła, gdyż jest «ludzką przestrzenią» spotkania z Chrystusem. Małżonkowie «nie tylko otrzymują miłość Chrystusa, stając się wspólnotą zbawioną, ale są również powołani do przekazywania braciom tej samej miłości Chrystusa, stając się w ten sposób wspólnotą zbawiającą» (Familiaris consortio, 49). Rodzina oparta na sakramencie małżeństwa jest szczególną realizacją Kościoła, wspólnoty zbawionej i zbawiającej, ewangelizowanej i ewangelizującej. Jest wezwana, tak jak Kościół, by przyjmować, rozprzestrzeniać i objawiać na świecie miłość i obecność Chrystusa. Przyjmowanie i przekazywanie Bożej miłości dokonują się przez wzajemne oddanie małżonków, szczodre i odpowiedzialne rodzicielstwo, opiekę nad dziećmi i ich wychowanie, pracę i więzi społeczne, troskę o potrzebujących, udział w działalności kościelnej, a wreszcie zaangażowanie obywatelskie” – mówił Benedykt XVI.

Papież wskazał na znaczenie dla ewangelizacji współpracy chrześcijańskich małżonków z księżmi. Szczególną wagę mają tu: wychowanie dzieci i młodzieży do miłości, przygotowywanie narzeczonych do małżeństwa, formacja małżonków, zwłaszcza młodych, działalność w stowarzyszeniach charytatywnych, edukacyjnych czy angażujących się społecznie, duszpasterstwo rodzin prowadzone przez rodziny.

 

Za Radio Watykańskie: http://www.radiovaticana.org/

całość wystąpienia: Benedykt XVI "Ewangelizacja i rodzina są nieodłączne"

Ojciec Święty Benedykt XVI o posoborowym fenomenie ruchów i wspólnot kościelnych.

Ruchy kościelne i nowe wspólnoty, które rozkwitły po Soborze Watykańskim II, to szczególny dar Boży dla Kościoła. Należy je przyjmować ufnie i doceniać ich różnorodny wkład, by w uporządkowany, owocny sposób służyły wspólnemu dobru. Podkreślił to Papież, przyjmując w Watykanie 700 uczestników XIII konferencji międzynarodowej pt. „Głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, moc i mądrość Bożą”. W zorganizowanym w Asyżu spotkaniu biorą udział przedstawiciele wspólnot Odnowy w Duchu Świętym z całego świata.

„Właśnie dlatego, że jesteśmy świadkami tak obiecującego rozkwitu ruchów i wspólnot kościelnych, ważne jest, aby biskupi rozważnie, roztropnie i życzliwie podejmowali się ich rozeznania – powiedział Papież. – Z serca życzę coraz intensywniejszego dialogu między pasterzami Kościoła a ruchami kościelnymi na wszystkich szczeblach: w parafiach, w diecezjach i ze Stolicą Apostolską. Wiem, że pracuje się nad znalezieniem odpowiednich sposobów papieskiego zatwierdzenia dla nowych ruchów i wspólnot. Wiele z nich już je otrzymało. Ten fakt uznania czy ustanowienia przez Stolicę Świętą dla Kościoła Powszechnego międzynarodowych stowarzyszeń duszpasterze, a zwłaszcza biskupi muszą brać pod uwagę przy stosownym rozeznaniu, które należy do ich kompetencji”.

Benedykt XVI podkreślił też wagę, jaką ma troska o wierność katolickiej tożsamości i o kościelny charakter wspólnot charyzmatycznych. Wyraził radość z projektu utworzenia centrum stałej formacji dla członków tych wspólnot.

ak/ rv (31/10/2008 17.30.10)

Strona 8 z 8

Liturgia dnia

Pray for peace!

 

Pontifex_pl


Śledź na bieżąco nauczanie papieskie na wiara.pl

Papieski twitter

Świętość nie oznacza robienia nadzwyczajnych rzeczy, ale jest robieniem tych zwyczajnych z miłością i wiarą. Holiness doesn’t mean doing extraordinary things, but doing ordinary things with love and faith. (5.12.2013)

Bądź za życiem!

Biblia

Dowiedz się! Co oznacza ΦΩΣ-ΖΩΗ? Czym jest Ruch "Światło-Życie"

oraz jego gałąź rodzinna Domowy Kościół

a także dzieło Krucjata Wyzwolenia Człowieka ?

 Ks. Franciszek Blachnicki
 

 Ks. Wojciech Danielski

    

Odwiedza nas 94 gości oraz 0 użytkowników.

Odsłon artykułów:
4947986

 Copyright © 2018 Jezus jest Panem! Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved. Strona istnieje od: 10.04.2001 r. 
Zabrania się kopiowania i rozpowszechniania materiałów znajdujących się na tmoch.net (szczególnie autorskich grafik i fotografii) bez zgody właściciela witryny. Niniejsza witryna jest w ciągłym rozwoju; strony są dodawane, modyfikowane i... czasami niektóre usuwane. Czasem pozwalam sobie modyfikować, poprawiać bądź uaktualniać już istniejące notki. Taki już jestem :) Aby wesprzeć dzieło ewangelizacyjne "tmoch.net", zobacz zakładkę "wsparcie" [->].