"Nikt nie może was powstrzymywać od głoszenia Ewangelii, bo wszyscy jej potrzebujemy, aby dobrze żyć i być szczęśliwym. (...) Bóg jest większy od naszej przeciętności, dajmy się Mu przyciągnąć! Zaufajmy Jego Opatrzności” – Leon XIV, 17 czerwca 2025r.
13 kwietnia obchodzimy Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej. Ludobójstwo, dokonane przez funkcjonariuszy NKWD na blisko 22 tys. obywatelach II Rzeczypospolitej, do dziś pozostaje niezabliźnioną raną. Wśród nich było 14,5 tys. jeńców wojennych – oficerów i policjantów – z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz 7,3 tys. więźniów aresztowanych na terenach okupowanych przez ZSRS. Ciała grzebano bezimiennie, w masowych grobach w lasach tak, aby nie zostały nigdy odnalezione. Dziś Katyń jest nie tylko miejscem straszliwej zbrodni, ale również symbolem pamięci o wymordowanej polskiej inteligencji oraz nieustępliwego dążenia do prawdy. Po latach kłamliwej propagandy przywracamy szacunek ofiarom.

14 kwietnia obchodzimy Święto Chrztu Polski, ustanowione przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 22 lutego 2019 roku.
14 kwietnia 966 roku, w Wielką Sobotę, książę Polan Mieszko I przyjął Chrzest, dając początek chrześcijańskiej Polsce. Chrzest księcia Mieszka I zapoczątkował nie tylko proces chrystianizacji i budowy struktur kościelnych na ziemiach polskich. Miał on także przełomowe znaczenie polityczne, kulturowe i tożsamościowe. Uczczenie tego święta, wprowadzanie wagi wydarzenia w krwiobieg społeczny jest ważne zwłaszcza dziś, gdy tak wiele ośrodków pracuje, by podważyć sens chrześcijańskiej tożsamości Europy.
Dzień 10 kwietnia 2010 roku w wielu osobach zmienił wiele. Strata bliskich, znajomych, przyjaciół, autorytetów. Dzień, który zmienił historię ale zmienił i ludzi. Czy naprawdę? Po tylu latach wraca pytanie: czy była to zmiana, czy wyłącznie odmiana? Ja wierzę, że ta tragedia zarezonowała w wielu sercach zmieniając je na lepsze, bardziej wrażliwsze, mimo, że tego tak często nie widać. Choć chciałoby się, aby ten rezonans odbił się echem zmian we wszystkich sercach. Aby ludzie skupili się na tym co najważniejsze.

W katastrofie smoleńskiej śmierć poniosło 96 osób, z prezydentem Lechem Kaczyńskim i jego małżonką na czele. Zginęło też wielu księży, w tym znani mi osobiście. Zginął p. Zakrzeński, który przez wiele lat w naszym seminarium prowadził wykład o kulturze bycia i słowa, na który chodziłem i który bardzo mi pomógł. Zjednoczeni w śmierci. Po latach wracają pytania o prawdę i wrażliwe serca.
To dzień modlitwy za wszystkich zaślepionych nienawiścią, pychą, własną korzyścią. Szczególnie za tych, których serca są przeżarte nienawiścią do wszystkiego co polskie. Za zarządzających przemysłem pogardy i mających w nim swój czynny udział. Za wszystkich wyzutych z empatii, zrozumienia, człowieczeństwa. Za wszystkich wobec których naprawdę brakuje słów dostatecznie obelżywych, mogących opisać ich postępowanie, słowa i uczynki.
"Choć zmienia się świat - krzyż wiecznie trwa!".
„Głos młodzieży z okolic Garwolina jest głosem całej wierzącej młodzieży w Polsce, która rozumie, że walka o prawo krzyża w szkole to walka o przestrzeganie konstytucyjnych zasad wolności sumienia i wyznania, a postępowanie władz szkolnych to jeszcze jedna z prób zniewolenia narodu. Szkoła jest dla uczniów, a nie uczniowie dla szkoły”.
- ks. Jerzy Popiełuszko, homilia na Mszy za Ojczyznę w marcu 1984 r
Od 3 XII 1983 do 7 IV 1984 roku Zespół Szkół Rolniczych w Miętnem stał się szańcem szczególnej walki. Chodziło o obecność znaków Krzyża w salach szkolnych.
Konflikt o krzyże w Miętnem rozpoczął się w drugiej połowie 1980 roku. Uczniowie Zespołu Szkół zawiesili krzyże we wszystkich klasach. Po wprowadzeniu stanu wojennego rozpoczęło się stopniowe ich usuwanie. Pod koniec 1983 roku krzyże pozostały zaledwie w kilku pracowniach tej szkoły. W grudniu 1983 roku Służba Bezpieczeństwa z Garwolina wszczęła sprawę operacyjnego sprawdzenia o kryptonimie „Apel", którą w styczniu 1984 roku przekwalifikowano na sprawę obiektową o tym samym kryptonimie. Przydzielono do niej tajnych współpracowników.
7 marca 1984 r., blisko 400 uczniów Zespołu Szkół Rolniczych w Miętnem, małej miejscowości w okolicach Garwolina, podjęło strajk okupacyjny w szkole. Młodzież stanęła w obronie krzyża. Strajk zakończył się 6 kwietnia 1984 zawieszeniem krzyża w szkolnej bibliotece na mocy porozumienia między Episkopatem i komunistycznym rządem. Po przyjętych uzgodnieniach w Zespole Szkół wznowiono naukę.
Po raz kolejny 1. marca obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych" - choć lepszą nazwą jest "Żołnierze Niezłomni" - dziesiątek tysięcy bohaterów, którzy walczyli o wolną Polskę z komunistycznymi zbrodniarzami. Za tę walkę byli przez komunistów prześladowani, m.in. torturowani, zabijani i grzebani w bezimiennych grobach. Warto tego dnia wywiesić biało-czerwoną flagę. Wziąć udział w uroczystościach czy rekonstrukcjach. A na pewno sięgnąć do aktualnych opracowań historycznych odkłamujących tamten czas i przywracających należne miejsce w naszej historii bohaterskim żołnierzom wyklętym. Poniżej kilka nowych aktualnych linków. W tym dniu nie zapominajmy o modlitwie za obie strony - za tych, których grobów nie można znaleźć, ale i za ich oprawców chowanych często z "honorami".

„Chcieli nas zakopać. Nie wiedzieli, że jesteśmy ziarnem.”
Niech Boże miłosierdzie i sprawiedliwość zatriumfuje!
„Kto ojczyźnie służy, sam sobie służy.”
– ks. Piotr Skarga SJ

490 lat temu, 2 lutego 1536 roku, urodził się ksiądz Piotr Skarga, Jezuita, przezacny kapłan zepchnięty w świadomości społeczeństwa wyłącznie do roli kaznodziei sejmowego. A to postać o wiele bardziej wyjątkowa. Piotr Skarga był światłym jezuitą, kaznodzieją Zygmunta III Wazy.
Uznawany jest za niedościgniony wzór oratorski, był rektorem kolegium Jezuitów w Wilnie i pierwszym rektorem Akademii Wileńskiej, patronem wielu szkół i ulic w całej Polsce. Obecnie trwa jego proces beatyfikacyjny.
Ks. Piotr Skarga zasłynął jako niestrudzony kaznodzieja, autor najpoczytniejszych w polskiej literaturze „Żywotów świętych”, oraz wieszczych „Kazań sejmowych”, dzieł, które do dziś pozostają ważnym źródłem inspiracji patriotycznej, społecznej i religijnej.
Do dziś nieoceniona jest jego rola jako czołowego przedstawiciela polskiej kontrreformacji, filantropa, który w trosce o dobro ojczyzny miał odwagę sprzeciwić się dominującym opiniom i napiętnować największe polskie przywary.
Ks. Skarga, urodzony niedaleko, był ochrzczony w kościele św. Mikołaja w Grójcu. Mamy tablicę, chrzcielnicę i pomnik :) Co miesiąc włączamy się w modlitwę o jego beatyfikację.
2 lutego 2026 roku, w 490. rocznicę urodzin, ks. Skarga otrzyma Honorowe Obywatelstwo miasta Grójec. Cały rok 2026 został ogłoszony „Rokiem Księdza Piotra Skargi” na terenie Gminy Grójec. W zamyśle ma być to czas refleksji nad jego dziedzictwem oraz okazją do wspólnego odkrywania i promowania historii Gminy Grójec, z której wyrósł jeden z najwybitniejszych Polaków XVI wieku.
Zachęcam do sięgnięcia po:
[Modlitewnik ks. Skargi]
oraz do odwiedzenia strony: Kościelnej Fundacji Dobroczynnej ks. Piotra Skargi dla Ubogich w Grójcu.
13 grudnia to kolejna rocznica wprowadzenia w Polsce stanu wojennego (1981–1983).
Tamte wydarzenia na stałe wpisały się w naszą świadomość i historię (choć młode pokolenie nie odczuwa już tego tak mocno). Mimo strachu i mroku oraz represji jakich doświadczyli opozycjoniści jak i zwyczajni obywatele ... była również nadzieja na to, że opór, poświęcenie i cierpliwość przyczynią się do złamania komunistycznego zniewolenia i przyniosą upragnioną wolność. W dzień rocznicy - 13 grudnia - pamiętajmy o wszystkich ofiarach tamtych dni.
„Kto ojczyźnie służy, sam sobie służy.”
– ks. Piotr Skarga SJ

413 lat temu, 27 września 1612 roku, zmarł ksiądz Piotr Skarga, Jezuita, przezacny kapłan zepchnięty w świadomości społeczeństwa wyłącznie do roli kaznodziei sejmowego. A to postać o wiele bardziej wyjątkowa. Piotr Skarga był światłym jezuitą, kaznodzieją Zygmunta III Wazy, rektorem kolegium Jezuitów w Wilnie i pierwszym rektorem Uniwersytetu Wileńskiego. Ks. Piotr Skarga zasłynął jako niestrudzony kaznodzieja, autor najpoczytniejszych w polskiej literaturze „Żywotów świętych”, oraz wieszczych „Kazań sejmowych”. Do dziś nieoceniona jest jego rola jako czołowego przedstawiciela polskiej kontrreformacji, filantropa, który w trosce o dobro ojczyzny miał odwagę sprzeciwić się dominującym opiniom i napiętnować największe polskie przywary.
Ks. Skarga, urodzony niedaleko, był ochrzczony w kościele św. Mikołaja w Grójcu. Mamy tablicę, chrzcielnicę i pomnik :) Co miesiąc włączamy się w modlitwę o jego beatyfikację.
Zachęcam do sięgnięcia po:
[Modlitewnik ks. Skargi]
oraz do odwiedzenia strony: Kościelnej Fundacji Dobroczynnej ks. Piotra Skargi dla Ubogich w Grójcu.

/fot. mural z Garwolina/
81. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego. Pamiętajmy o bohaterach tamtych dni: Powstańcach Warszawskich i ludności cywilnej Warszawy. Dużo im zawdzięczamy.
Pamiętaj o fladze i o modlitwie!
✝ 29 lipca 1941 roku podczas apelu w obozie koncentracyjnym KL Auschwitz o. Maksymilian Maria Kolbe dobrowolnie wybrał śmierć głodową w zamian za Franciszka Gajowniczka - męża i ojca, który był w grupie 10 więźniów skazanych na śmierć za ucieczkę jednego z osadzonych.
Ojciec Kolbe zmarł 14 sierpnia 1941 dobity zastrzykiem z fenolu przez funkcjonariusza obozowego, kierownika izby chorych Hansa Bocka. Sam Gajowniczek przeżył wojnę i zmarł w 1995 roku.
"Pokora jest poznaniem siebie wedle prawdy. Święci uważali się za grzeszników i stąd przykrości od drugich znosili jak sobie należne. Ufali też miłosierdziu Bożemu, a nie sobie. Nie ma więc powodu do zniechęcenia. Inaczej byłoby to oznaką, że budujemy na sobie i zawiedziemy się." - św. Maksymilian Maria Kolbe w przeddzień aresztowania, Niepokalanów, niedziela, 16 lutego 1941 r.
Kilka tygodni przed śmiercią o. Maksymilian powiedział do jednego ze współwięźniów: "Nienawiść nie jest siłą twórczą. Siłą twórczą jest miłość". W 1982 r. Maksymilian Maria Kolbe został kanonizowany przez papieża Jana Pawła II.
Wystawę biograficzną poświęconą ojcu Kolbe można zobaczyć i pobrać tutaj: https://edukacja.ipn.gov.pl/edu/wystawy/biografie-elementarne/145693,Sw-Maksymilian-Maria-Kolbe.html
17 lipca 1942 roku, niemieccy okupanci aresztowali w Garwolinie proboszcza garwolińskiej parafii, kapelana Wojska Polskiego i Armii Krajowej, księdza Mariana Juszczyka, garwolińskiego notariusza Antoniego Pinakiewicza oraz chorążego 1. Pułku Strzelców Konnych, Narcyza Witczaka-Witaczyńskiego.

Dwóch pierwszych, niemieccy okupanci rozstrzelali na drodze do Łucznicy i tam zakopali, ugniatając ziemię samochodami. Po kilku dniach mieszkańcy odkopali ciała: księdza Juszczyka pochowano na cmentarzu parafialnym w Garwolinie, a Antoniego Pinakiewicza na cmentarzu w Osiecku. Trzeciego z nich – Narcyza Witczaka-Witaczyńskiego, prawdopodobnie jedynego świadka tej egzekucji – przewieziono na Pawiak do Warszawy, gdzie przebywał do grudnia 1942 roku, a następnie do obozu koncentracyjnego na Majdanku, gdzie został zamordowany 27 marca 1943 roku.
Pamiętajmy!
Cześć i Chwała Bohaterom!
геноцид на полях
Геноцид на Волині
82.ta rocznica #Wołyń43
Narodowy Dzień Pamięci o Polakach – Ofiarach Ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA na Kresach Wschodnich II RP
Na Wołyniu w 1943 roku doszło do straszliwego ludobójstwa dokonanego na obywatelach polskich. 11 lipca 1943 roku oddziały ukraińskich nacjonalistów zaatakowały jednocześnie 99 polskich miejscowości na Wołyniu. Zginęło kilka tysięcy osób - wiele ofiar to uczestnicy niedzielnych Mszy świętych - a zabito ich tylko dlatego, że byli Polakami. Wielu spalono żywcem we własnych kościołach. Dzień ten - Krwawa Niedziela - uważany jest za kulminację pierwszej fazy rzezi wołyńskiej. Dla upamiętnienia tego dnia co roku obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa. Bilans czystek to ponad 200 tys. ofiar - Polaków zamordowanych przez OUN-UPA na Kresach.
Polacy byli mordowani wyłącznie z tego powodu, że byli Polakami, a więc motyw był narodowościowy. Nie były to walki, bo w tym czasie nie było wojny ani polsko-ukraińskiej ani ukraińsko-polskiej. Był to bestialski mord na polskiej ludności cywilnej przez Organizację Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińską Armię Powstańczą. Dokonywano zbrodni w najbardziej brutalny z możliwych do wyobrażenia sposobów (wręcz szatański). Nie zważano na kobiety i dzieci. Często ofiarami były również kobiety w ciąży czy starcy. Banderowcy eksterminowali całe wsie. Ginęły całe rodziny.
Warto pamiętać o tych wydarzeniach nie tylko przy okrągłych rocznicach. Można np. zapalić znicz w oknie i wywiesić polską flagę z kirem. Zaś ekshumacje i godne pochówki ofiar rzezi wołyńskiej to fundamentalny krok na drodze do polsko-ukraińskiego pojednania.

„Nie o zemstę, lecz o pamięć i prawdę wołają ofiary”.
Pamiętajmy w modlitwie za niewinnie pomordowanych i za oprawców*.

|
|
Prośba! :) Zbieram i kolekcjonuję [->] stare modlitewniki (sprzed II Soboru Watykańskiego) [- Modlitewnik ->]. Lubię się z nich modlić. Warto do nich sięgać. [->] Masz taki i nie wiesz co z nim zrobić? Jeśli chcesz, aby modlitewnik trafił w dobre ręce, albo chcesz sprawić mi radość, to skontaktuj się ze mną i zwyczajnie przyślij mi go. :) Będę bardzo wdzięczy. A dodatkowo zawartość modlitewnika wzbogaci mój dział modlitw na stronie i może ktoś jeszcze skorzysta.
|

Profil katolickich duchownych.
więcej w zakładce: "Kapłaństwo" oraz "Strony i blogi księży".
Odwiedza nas 55 gości oraz 0 użytkowników.
|
Zabrania się kopiowania i rozpowszechniania materiałów znajdujących się na tmoch.net (szczególnie autorskich grafik i fotografii) bez zgody właściciela witryny. Niniejsza witryna jest w ciągłym rozwoju; strony są dodawane, modyfikowane i... czasami niektóre usuwane. Czasem pozwalam sobie modyfikować, poprawiać bądź uaktualniać już istniejące notki. Taki już jestem :) Aby wesprzeć dzieło ewangelizacyjne "tmoch.net", zobacz zakładkę "wsparcie" [->]. |
|||||||
| |