Drogowskazy Nowego Człowieka, p.8

Prosty schemat świadectwa ewangelizacyjnego:

• Przedstawienie się.

• Życie przed spotkaniem z Jezusem.
• Moment spotkania z Nim.
• Życie po spotkaniu z Jezusem.

W jaki sposób mówić świadectwo?
Nasza wewnętrzna postawa w czasie mówienia:

• Nie koncentrujemy się na sobie (na tym jak wypadniemy), lecz na osobie Jezusa Chrystusa.
• Nie traćmy czasu na wyjaśnienia, jacy jesteśmy niegodni, nieśmiali, zdenerwowani, speszeni.
• Strzeżmy się fałszywej pokory, która krępuje w oddawaniu Bogu chwały.
• Nie przywiązujmy zbyt dużej uwagi do posiadania lub braku zdolności oratorskich i krasomówczych.
• Nie moralizujemy, ani nie staramy się nauczać, nie roztrząsajmy zagadnień teologicznych; świadectwo to nie kazanie, homilia czy wykład.

Niebezpieczeństwa związane z treścią świadectwa

• Nie mówimy o cudzych słabościach i grzechach, lecz o swoich, ale i wtedy czyńmy to rozważnie i dyskretnie. Nie wspominajmy o kwestiach zbyt intymnych.
• Koncentrujmy się na pokazaniu kochającego Boga, a nie na wielkości naszych grzechów.
• Mówmy o rzeczach konkretnych i rzeczywistych, które zdarzyły się w naszym życiu, a nie o pragnieniach i planach, o idealistycznym obrazie nas samych, o tym, kim chcemy być.
• Chcąc pokazać wielki kontrast, a co za tym idzie, duży radykalilzm nawrócenia, nie przeciwstawiajmy sztucznie okresu przed spotkaniem z Jezusem z okresem zmian po spotkaniu z Nim.

Sposób mówienia

• Unikajmy mówienia schematycznego i zbyt ogólnikowego.
• Nie bójmy się mówić bardzo konkretnie, zwłaszcza o samym wydarzeniu osobistego przyjęcia Jezusa (nastrój chwili, okoliczności, opis miejsca, pogoda).
• Starajmy się mówić interesująco i dynamicznie, tak, by pobudzić uwagę i wyobraźnię słuchaczy. Możemy opisać zdarzenia wesołe związane z naszą przemianą i nawróceniem.
• Starajmy się (w sposób naturalny) włączyć całe ciało w to, co przekazujemy, mimikę twarzy, ton głosu, gestykulację.
• Nawiążmy i utrzymujmy kontakt wzrokowy ze słuchaczami, unikajmy mówienia ze wzrokiem utkwionym w pustkę.
• Dbajmy o to, by być dobrze słyszanymi.
• Przestrzegajmy wyznaczonego czasu! (3 do 5 min.)

Dobór sformułowań

• Nie używajmy przenośni i porównań, unikajmy niejasnych terminów, które inni mogą źle zrozumieć, np. na oazie, podczas Namiotu Spotkania, itp. Jeśli użyjesz takiego terminu wyjaśnij, jak najkrócej i najprościej o czym mówisz.
• Nie wyrażajmy sądów natury ogólnej, mówmy o naszej osobistej decyzji naśladowania Jezusa.

 

 

Warunki owocnego dawania świadectwa o Chrystusie

 

1. Być pewnym, że Chrystus jest moim Panem i Zbawicielem, że jest w moim życiu, żyje we mnie, a ja w Nim.
2. Upewnić się, że wszystkie moje grzechy są uznane i wyznane przed Bogiem w wierze w przebaczającą moc Krwi Chrystusa wylanej na krzyżu.
3. Upewnić się, że prowadzę życie w Duchu, że Chrystus zasiada na tronie mojego serca, a moje "ja" jest Mu poddane.
4. Dzielić się przy każdej okazji w prosty sposób swoją wiarą w Chrystusa z innymi.
5. Modlić się.
6. Iść, tzn. wziąć inicjatywę w swoje ręce.
7. Iść w miłości, w przekonaniu, że jestem narzędziem miłości Boga.
8. Rozmawiać o Jezusie.
9. Pozostawić Bogu rezultaty i Jemu przypisywać owoce.

 

A zatem. Świadectwo powinno być krótkie, radosne i chrystocentryczne; 
skoncentrowane na tym, czego Bóg dokonał w naszym życiu. 
Pamiętaj! Duch Święty działa również w sercu słuchacza.